فاکتور ۶۰ میلیارد دلاری ترامپ روی میز ونزوئلا؛ پایان ۱۸ سال انتظار برای انتقام از میراث چاوز

به گزارش اکوایران، تنها چند ساعت پس از دستگیری نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا توسط آمریکا در روز شنبه (۱۳ ژانویه)، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا انگیزه خود را روشن کرد. او گفت: “تجارت نفت در ونزوئلا راکد بوده است، یک ورشکستگی کامل برای مدت طولانی.” شرکت‌های بزرگ نفتی آمریکا میلیاردها دلار برای بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده این کشور هزینه خواهند کرد و شروع به کسب درآمد برای آمریکا خواهند کرد.»

انتقام ترامپ از ونزوئلا

به نوشته اقتصادداناین اعلامیه با طعم شیرین انتقام از آمریکا همراه بود. هجده سال پیش، در دوران ریاست جمهوری هوگو چاوز در ونزوئلا، این کشور آمریکای لاتین دارایی های متعلق به شرکت های آمریکایی و غربی را ملی کرد. شکایت هایی به ارزش ۶۰ میلیارد دلار علیه ونزوئلا و شرکت ملی نفت PDVSA در دادگاه های آمریکایی و بین المللی مطرح شده است. در ۱۶ دسامبر، ترامپ از ونزوئلا خواست تمام نفت، زمین و سایر دارایی های متعلق به ایالات متحده را پس دهد.

اما رئیس جمهور آمریکا چیزی بیش از تلافی می خواهد. دهه‌ها عدم سرمایه‌گذاری و سوء مدیریت باعث شده است که تولید نفت ونزوئلا با دو سوم کاهش به حدود یک میلیون بشکه در روز از اواخر دهه ۲۰۰۰ برسد. هدف ترامپ یک موقعیت برد-برد است، زیرا هم اقتصاد ونزوئلا و هم سرمایه‌گذاران آمریکایی در پی آن پیشرفت خواهند کرد. ذخایر نفت ونزوئلا به حدود ۳۰۰ میلیارد بشکه می رسد که یک پنجم ذخایر طلای سیاه جهان است. نفت خام ترش و سنگین ونزوئلا از نوع نفتی است که پالایشگاه های آمریکایی به شدت به آن نیاز دارند، به ویژه پس از تیره شدن روابط ایالات متحده با کانادا، که آن را تامین می کند.

جنبه های منفی حمله ترامپ به صنعت نفت ونزوئلا

اما جنبه های منفی حمله رئیس جمهور آمریکا به نفت ونزوئلا چیست؟ آنچه مشخص است این است که پیامدهای منفی زیادی در این رابطه وجود دارد. در کوتاه مدت، تولید نفت خام ونزوئلا احتمالا بیش از بهبودی کاهش می یابد. در ماه دسامبر، ایالات متحده تانکرهای تحریم شده حامل نفت خام ونزوئلا را محاصره کرد و سپس یکی از کشتی ها را توقیف کرد.

از آن زمان، صادرات ونزوئلا به شدت کاهش یافته و نفت خام ذخیره شده این کشور در تانکرها به بالاترین حد در چند سال گذشته رسیده است. ونزوئلا همچنین با کمبود نفتا مواجه است، رقیق کننده ای که برای حمل و نقل نفت خام بسیار ضخیم خود به آن نیاز دارد. ماده ای که ونزوئلا دیگر از روسیه دریافت نمی کند. اگر این محاصره برداشته نشود، تولید نفت این کشور آمریکای لاتین محدودتر خواهد شد و ممکن است به کمتر از ۷۰۰ هزار بشکه در روز برسد.

تولید نفت ونزوئلا ممکن است در چند ماه آینده بهبود یابد، مشروط بر اینکه یک انتقال سیاسی مطلوب و پایان تحریم ها علیه این کشور و همچنین محاصره آن وجود داشته باشد. برآوردهای کپلر، ارائه‌دهنده داده‌ها، نشان می‌دهد که تعمیر و نگهداری و تعمیرات می‌تواند تولید نفت خام ونزوئلا را تا پایان سال ۲۰۲۶ به ۱.۲ میلیون بشکه در روز برساند.

با این حال، این مقدار همچنان کمتر از حداکثر پتانسیل تولید نفت ونزوئلا است و این کشور آمریکای جنوبی را تقریباً در سطح تولید لیبی قرار می دهد که هجدهمین تولیدکننده بزرگ جهان است. ونزوئلا برای تولید بیشتر باید به سه مشکل رسیدگی کند: نیاز حیاتی به سرمایه، کمبود نیروی کار و بازار جهانی اشباع شده.

مشکلاتی که مانع رونق صنعت نفت ونزوئلا می شود

شرکت مشاوره ریستاد انرژی تخمین زده است که ۱۱۰ میلیارد دلار سرمایه گذاری در اکتشاف و تولید برای بازگرداندن تولید ونزوئلا به سطح ۱۵ سال پیش مورد نیاز است. مبلغی که دو برابر کل سرمایه گذاری جهانی غول های نفتی آمریکا در سال ۲۰۲۴ است. به نظر می رسد ترامپ فکر می کند این شرکت ها برای امضای چک های قابل توجهی صف می کشند.

شرکت آمریکایی شورون که هم اکنون در ونزوئلا حضور دارد و بر اساس معافیت از تحریم ها روزانه حدود ۲۰۰ هزار بشکه نفت به آمریکا صادر می کند، می تواند فعالیت های خود را به خوبی گسترش دهد. اما دیگران رنج های گذشته را فراموش نکرده اند. تضمین موفقیت طرح ترامپ بسیار دشوار است.

حتی اگر تعداد زیادی از شرکت های نفتی ایالات متحده متقاعد شوند که در ونزوئلا سرمایه گذاری کنند، صنعت نفت این کشور بعید است که رشد کند. این کشور آمریکای لاتین در سال های اخیر با پدیده مهم فرار مغزها مواجه بوده است. ده ها هزار کارگر ماهر، از مهندس تا زمین شناس، کشور را ترک کرده اند. PDVSA ونزوئلا اکنون عمدتاً توسط ارتش اداره می شود. برای ایجاد سرمایه گذاری های مشترک پایدار با شرکت های آمریکایی، این شرکت باید به طور اساسی متحول شود که ممکن است چندین سال طول بکشد.

مازاد عرضه در بازار جهانی نفت

از آنجایی که ونزوئلا نفت بیشتری تولید می کند، این محموله ها وارد بازار مازاد عرضه می شود. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که عرضه جهانی نفت خام حداقل تا پایان دهه جاری به دلیل تولید قوی در کشورهایی مانند برزیل، گویان و به‌ویژه ایالات متحده و همچنین رشد ضعیف تقاضا، بیش از تقاضا باشد.

بسیاری از کارشناسان انتظار دارند که مازاد عرضه، قیمت جهانی نفت خام را به ۵۰ دلار در هر بشکه و حتی در طول سال جاری و سال آینده کاهش دهد. در خوشبینانه ترین سناریو، کپلر انتظار دارد تولید نفت ونزوئلا تا سال ۲۰۲۸ به محدوده ۱.۷ تا ۱.۸ میلیون بشکه در روز افزایش یابد. آنها در اوایل دهه ۲۰۱۰ روزانه ۵۰۰۰۰۰ بشکه بیشتر وارد می کردند.

کوبا که مدت هاست از ونزوئلا نفت می خرد، برای کمک به روسیه و مکزیک خواهد رفت. پالایشگاه های خصوصی چین موسوم به Teapots که بیشتر نفت ونزوئلا را با تخفیف می خرند، ممکن است مجبور به ترک تجارت شوند. شاید شرکت های نفتی چین حتی حضور خود را در آمریکای لاتین کاهش دهند.

همه اینها می تواند از نظر تجاری و ژئوپلیتیکی به نفع ایالات متحده باشد. با این حال، بازگرداندن تولید نفت ونزوئلا به ۲.۵ تا ۳ میلیون بشکه در روز که در اواخر دهه ۲۰۱۰ ثبت شده بود، همتراز با تولید کنونی کویت، هشتمین تولیدکننده بزرگ جهان، به نظر می رسد یک پروژه بلندمدت باشد. ربوده شدن نیکلاس مادورو چشمگیر و بسیار سریع بود، اما پاداش های اقتصادی به این سرعت به دست نمی آید.