ولی الله سیف یکی از روسای سابق بانک مرکزی در سی و سومین همایش سالانه سیاست های پولی و ارزی که توسط پژوهشکده پولی و بانکی برگزار شد، به مشکلات نظام بانکی و سیاست های پولی کشور اشاره کرد.
سیف در سخنان خود به عدم درک صحیح سیاستگذاران از مفهوم استقلال بانک مرکزی و رابطه سیاست های پولی و مالی اشاره کرد. بحث اصلی در اینجا این است که اغلب وقتی به استقلال بانک مرکزی اشاره می شود، این سوء تفاهم وجود دارد که سیاست پولی و بانک مرکزی باید جدا از دولت و سیاست مالی عمل کنند. در حالی که در واقعیت، استقلال و هماهنگی دو مفهوم متمایز هستند.
سیف در ادامه مفهوم استقلال بانک مرکزی را تعریف کرد. اینکه بانک مرکزی بدون توجه به فشارهای کوتاه مدت سیاسی و مالی دولت از ابزارهای سیاست پولی در راستای تحقق اهداف تعیین شده استفاده می کند. بنابراین استقلال بانک مرکزی به این معناست که دولت نمی تواند این نهاد را مجبور به ایجاد پول برای رسیدن به اهداف کوتاه مدت کند. استقلال بانک مرکزی در ۴ نوع تعریف می شود. نوع اول استقلال گل است. اینکه بانک مرکزی بتواند هدف تورم را تعیین کند که البته مرسوم نیست. نوع دوم استقلال ابزاری است. در این زمینه اهداف را قانون و دولت تعیین می کند اما بانک مرکزی در انتخاب ابزار دستیابی به اهداف مستقل است. این نوع رایج ترین نوع استقلال است. استقلال نوعی استقلال نهادی است و مسئولان بانک مرکزی نباید با آمدن و رفتن دولت ها تغییر کنند. نوع چهارم، استقلال مالی بانک مرکزی است، به این معنا که این نهاد برای تامین هزینه های خود به دولت وابسته نیست.
در این راستا، انطباق کامل بانک مرکزی با دولت، سلطه مالی و تورم را به همراه خواهد داشت. استقلال کامل بدون هماهنگی منجر به تعارض سیاست ها و رکود خواهد شد. در نهایت استقلال همراه با هماهنگی زمینه را برای بهترین عملکرد اقتصادی فراهم می کند.
