چانگان UNI-T کراس اووری با طراحی خاص است که توسط آرینا درایو در ایران عرضه می شود. اما چرا طراحی آن بسیار متفاوت است؟
در بازاری که طراحی کراساوورها با سرعت زیادی به سمت الگوهای مشابه حرکت میکند، پیدا کردن خودرویی که حتی چند سال پس از معرفی اولیه بتواند همچنان متفاوت به نظر برسد، کار سادهای نیست. بسیاری از محصولات جدید، فارغ از برند و کشور سازنده، از فرمولهایی تکراری استفاده میکنند؛ جلوپنجرههای بزرگ، چراغهای باریک و پیوسته، سقفهای شیبدار و خطوط متعدد روی بدنه. با این حال، چانگان UNI-T هنوز هم در خیابان بهراحتی قابل تشخیص است. دلیل این موضوع صرفاً استفاده از چند المان عجیب نیست، بلکه به رویکرد متفاوت چانگان در شکل دادن به تناسبات، سطوح بدنه و جزئیات این خودرو بازمیگردد.
این موضوع برای بازار ایران اهمیت بیشتری دارد؛ چراکه یونی تی در دورهای وارد بازار شد که بسیاری از کراساوورهای چینی با طراحیهای مشابه در حال افزایش بودند. در چنین شرایطی، ظاهر متفاوت یکی از مهمترین عواملی بود که باعث شد UNI-T حتی در برابر خودروهایی مانند لاماری ایما و تیگو ۷ پرو نیز هویت بصری مستقلی داشته باشد.
ویدیوی معرفی چانگان یونی تی
طراحی UNI-T از کجا متفاوت میشود؟
برای درک دلیل خاص بودن UNI-T باید از نمای جلو شروع کرد. چانگان در این خودرو بهجای آنکه جلوپنجره را بهعنوان یک قطعه مستقل و قابدار روی دماغه قرار دهد، آن را در دل مجموعه جلویی بدنه حل کرده است. جلوپنجره بسیار بزرگ و بدون قاب، با الگوی پارامتریک متشکل از عناصر الماسی شکل، تقریباً تمام عرض بخش مرکزی دماغه را در بر میگیرد. خود چانگان نیز برای این جلوپنجره از آرایش هندسی تعداد زیادی المان الماسی استفاده کرده که با هدف ایجاد حس امتداد و حرکت طراحی شده است.
این شیوه باعث شده مرز میان جلوپنجره و بدنه کمتر از خودروهای سنتی باشد. در نتیجه، نمای جلو بیش از آنکه یک «چهره کلاسیک خودرو» را تداعی کند، شبیه یک سطح یکپارچه و مدرن به نظر میرسد؛ رویکردی که بعدها در محصولات مختلف چانگان و بسیاری از خودروسازان دیگر نیز بیشتر دیده شد.
اما نکته مهمتر، نحوه قرارگیری چراغهاست. چراغ اصلی در بخش پایینتر و داخل مجموعه سپر قرار گرفته و در بالاترین قسمت، چراغهای روشنایی روز باریک و کشیده دیده میشوند. بنابراین وقتی خودرو از روبهرو دیده میشود، اولین چیزی که جلب توجه میکند چراغهای اصلی نیستند؛ بلکه همان امضای نوری باریک در لبه کاپوت است. این جابهجایی بصری، ارتفاع ظاهری دماغه را کاهش داده و چهرهای عریضتر و تهاجمیتر ایجاد کرده است.
تناسبات؛ راز مهمتر از جزئیات
اگر تمام المانهای ظاهری UNI-T را جداگانه بررسی کنیم، شاید هرکدام را در خودروهای دیگری هم پیدا کنیم. دستگیره مخفی، سقف شیبدار، رینگ بزرگ یا چراغ باریک، هیچکدام بهتنهایی ایدهای کاملاً جدید نیستند. تفاوت UNI-T بیشتر از ترکیب این عناصر ناشی میشود.
این خودرو با طول حدود ۴.۵ متر، عرض ۱.۸۷ متر، ارتفاع ۱.۵۶۵ متر و فاصله محوری ۲.۷۱ متر، نسبتاً عریض و کمارتفاع طراحی شده است. چنین تناسباتی باعث شده UNI-T حتی پیش از توجه به جزئیات، فرم یک کراساوور اسپرت را تداعی کند.
در نمای جانبی، خط شانه بالا قرار گرفته و حجم زیادی در قسمت بالایی درها ایجاد میکند. در عین حال، بخش شیشهای نسبتاً جمعوجور است و سقف با شیبی محسوس به سمت عقب حرکت میکند. نتیجه، خودرویی است که بیشتر از آنکه یک کراساوور خانوادگی معمولی به نظر برسد، حالوهوای یک کراساوور کوپه یا حتی هاچبک اسپرت بزرگشده را دارد.
این همان نقطهای است که طراحی UNI-T در بازار ایران همچنان اثرگذار است. بسیاری از کراساوورهای همقیمت، سعی میکنند با افزایش حجم بدنه و خطوط تزئینی، حس لوکس یا قدرتمند بودن ایجاد کنند؛ UNI-T اما با تناسبات بدنه این حس را منتقل میکند. بنابراین برای دیده شدن الزاماً به خطوط پیچیده و تزئینات متعدد نیاز ندارد.
جزئیاتی که به طراحی شخصیت میدهند
یکی از جذابترین ویژگیهای نمای جانبی، دستگیرههای مخفی درهاست. دستگیره در جلو تقریباً در امتداد بدنه قرار گرفته و دستگیره عقب نیز به شکلی متفاوت در بخش بالاتر جانمایی شده است. این موضوع باعث شده سطح جانبی بدنه تمیزتر و یکپارچهتر دیده شود.
رینگهای بزرگ نیز نقش مهمی دارند. در برخی نسخهها، رینگهای ۱۹ و ۲۰ اینچی با تایرهای نسبتاً پهن به کار رفتهاند؛ برای نمونه، در نسخه مجهز به رینگ ۲۰ اینچی از تایرهای ۲۴۵/۴۵ استفاده میشود.
این رینگهای بزرگ فقط یک انتخاب تزئینی نیستند؛ نسبت ارتفاع بدنه به قطر چرخ را نیز تغییر میدهند. چرخ بزرگتر باعث میشود بدنه روی زمین بنشیند و حس اسپرتتری پیدا کند. البته در بازار ایران همین ویژگی میتواند از نظر هزینه تعویض تایر و حساسیت بیشتر چرخ و لاستیک به مسیرهای نامناسب، یک نکته قابل توجه برای خریدار باشد.
نمای عقب؛ جایی که UNI-T جسورتر میشود
اگر نمای جلو را نقطه شروع زبان طراحی UNI بدانیم، نمای عقب محل نمایش جسارت طراحان است. در این بخش خبری از چراغهای سرتاسری بسیار رایج در محصولات جدید نیست و چراغهای باریک عقب با فرم خاص خود، هویت مستقل خودرو را حفظ کردهاند.
اسپویلر دو تکه، فرم خاص درِ صندوق، خطوط شکسته روی سپر و چهار خروجی اگزوز با فرم هندسی، همگی در راستای ایجاد تصویری اسپرت قرار گرفتهاند. مهشکن مرکزی نیز با جانمایی خاص خود، تا حدودی حالوهوای خودروهای عملکردمحور را تداعی میکند.
البته باید میان «اسپرت بودن» و «اسپرتنمایی» تفاوت قائل شد. UNI-T از نظر فنی یک کراساوور دیفرانسیل جلو با موتور ۱.۵ لیتری توربو و گیربکس هفتسرعته دوکلاچه است؛ بنابراین تمام این جزئیات قرار نیست آن را به یک خودروی پرفورمنس تبدیل کنند. آنها بیشتر بخشی از زبان طراحی هستند که قرار است شخصیت جوان و متفاوت خودرو را به نمایش بگذارند.
کابین؛ ادامه همین فلسفه یا یک عقبنشینی؟
طراحی متفاوت UNI-T در داخل کابین نیز ادامه پیدا میکند، اما شدت آن به اندازه نمای بیرونی نیست. داشبورد با دو نمایشگر دیجیتال، فرمان D-Cut، کنسول مرکزی مدرن و اهرم دنده با فرم متفاوت طراحی شده است. نمایشگرهای دیجیتال و کاهش تعداد کلیدهای فیزیکی، کابین را مطابق روند طراحی خودروهای مدرن کردهاند.
در این بخش میتوان گفت چانگان بین آیندهنگری و کاربردپذیری تعادل نسبتاً خوبی برقرار کرده است. کابین بیش از حد شلوغ نیست، اما در عین حال فاقد عناصر هویتی هم نیست. اهرم دنده، فرم فرمان و ساختار داشبورد باعث میشوند فضای داخلی صرفاً یک نمونه دیگر از کابینهای رایج خودروهای چینی نباشد.
با این حال، اگر بخواهیم کاملاً تخصصی نگاه کنیم، طراحی کابین به اندازه بدنه جسورانه نیست. این موضوع الزاماً نقطه ضعف محسوب نمیشود؛ زیرا طراحی داخلی باید علاوه بر زیبایی، ارگونومی و خوانایی مناسبی نیز داشته باشد.
چرا UNI-T هنوز در ایران جلب توجه میکند؟
پاسخ را باید در زمان معرفی، زبان طراحی و شرایط بازار ایران جستوجو کرد. UNI-T زمانی وارد بازار شد که مشتری ایرانی با موج جدیدی از کراساوورهای چینی مواجه شده بود، اما هنوز بسیاری از خودروها از الگوهای محافظهکارانه استفاده میکردند. در چنین فضایی، طراحی رادیکال UNI-T یک مزیت مهم بود.
امروز نیز با وجود ورود محصولات جدیدتر، این خودرو هنوز در خیابان بهراحتی قابل تشخیص است. دلیلش این است که طراحی آن صرفاً به چند جزئیات مد روز وابسته نیست. تناسبات بدنه، جلوپنجره بدون قاب، فرم چراغها، سقف شیبدار، شانه بلند، دستگیرههای مخفی و طراحی خاص عقب، در کنار یکدیگر یک هویت بصری منسجم ساختهاند.
از طرف دیگر، برای خریدار ایرانی، ظاهر خودرو اهمیت زیادی در ارزش ادراکشده دارد. در شرایطی که بسیاری از خودروهای بازار از نظر قوای فنی و سطح امکانات به یکدیگر نزدیک شدهاند، طراحی میتواند عامل اصلی تمایز باشد. UNI-T دقیقاً در همین نقطه بازی میکند.
جمعبندی؛ متفاوت بودن UNI-T اتفاقی نیست
چانگان UNI-T را نمیتوان خودرویی دانست که تمام عناصر طراحی آن برای نخستین بار در صنعت خودرو دیده شدهاند. ارزش طراحی این خودرو در «اختراع» یک المان خاص نیست؛ بلکه در نحوه ترکیب المانهای مختلف و ساخت یک هویت بصری مشخص است.
UNI-T از روبهرو با جلوپنجره پارامتریک و چراغهای باریک، از کنار با تناسبات کمارتفاع، سقف شیبدار و چرخهای بزرگ و از عقب با اسپویلر دو تکه و فرم متفاوت چراغها، تصویری میسازد که بهسادگی با یک کراساوور معمولی اشتباه گرفته نمیشود.
شاید به همین دلیل است که با گذشت چند سال از معرفی آن، وقتی یک UNI-T در خیابانهای ایران دیده میشود، هنوز هم نگاهها را به سمت خود میکشد. در بازاری که طراحی خودروها هر روز بیشتر به سمت زبانهای مشترک حرکت میکند، این ویژگی برای یک کراساوور چینی یک امتیاز مهم محسوب میشود؛ چانگان UNI-T هنوز شبیه خودش است، نه صرفاً شبیه ترند روز.
