نقدها و نمرات فیلم Supergirl | اثری کم جان با درخشش میلی آلکاک

فیلم Supergirl

فیلم Supergirl جدیدترین اثر از دنیای سینمایی دی‌سی است که با نمرات متوسطی از سوی منتقدان مواجه شده است.

فیلم Supergirl داستان زندگی کارا زور-ال را روایت می‌کند، دختر عموی سوپرمن که پس از فرار از سیاره ویران شده کریپتون، به زمین می‌آید. او که با هویت انسانی خود به عنوان کارا دانورز زندگی می‌کند، باید میان زندگی معمولی یک دختر جوان و مسئولیت‌های عظیم ابرقهرمانی‌اش تعادل برقرار کند.

منتقدان بر این باور هستند که میلی آلکوک در این داستان خاستگاه آشنا، اعتمادبه‌نفس و جذابیتی به کارا زور-ال می‌بخشد که کریپتون را سربلند می‌کند؛ او قهرمان جدید و امیدوارکننده‌ای را در دنیای DCU معرفی می‌کند که هنوز در انتظار ماجراجویی‌ای هم‌سطح با شور و هیجان خود است.

تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۲۷۵ نقد برای فیلم Supergirl منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۵۶ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۵۴ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۴۹ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.

نظر منتقدان درباره فیلم Supergirl

  • راتن تومیتوز: ۲۷۵ نقد – امتیاز ۵۶ درصد
  • متاکریتیک: ۵۴ نقد – امتیاز ۴۹ از صد

«۸۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: ترز لاکسون»

با وجود این نقص‌ها، فیلم Supergirl فیلمی فوق‌العاده است که قدرت دنیای تازه بازسازی‌شده DCU را به عنوان یک فرنچایز تثبیت می‌کند. این فیلم همچنین نشان می‌دهد که جیمز گان می‌تواند در یک پروژه کمی کمتر مداخله کند بدون اینکه کیفیت افت کند. فیلم Supergirl به اندازه Superman پرجنب‌وجوش و رنگارنگ است، اما با ارائه یک چرخش کیهانی، از بارهای اضافیِ ناشی از تمرکز داستان بر روی زمین رها می‌شود و از فرصت موجود برای توسعه واقعی این نسخه جدید از شخصیت استفاده می‌کند.

«۷۵/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: کیت اربلند»

میلی آلکاک که وظیفه بازی در نقش شخصیتی را داشت که ممکن است از نظر برخی ناخوشایند باشد، هم بُعد بسیار انسانی و هم کاریزمای ماورایی لازم برای این را پیدا می‌کند که شخصیت کارا ارزش حمایت کردن داشته باشد.

«۷۰/۱۰۰ – Slashfilm | منتقد: بی جی کولانجلو»

فیلم Supergirl فیلمی الهام‌بخش است زیرا از شخصیت‌ها یا مسیر آن‌ها کمال نمی‌خواهد؛ و از این طریق به بینندگان در خانه الگو می‌دهد که ما نیز می‌توانیم حرف اشتباهی بزنیم یا تصمیم نادرستی بگیریم و همچنان راهی به سوی قهرمانی پیدا کنیم.

«۶۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: مالی فریمن»

قبل از تماشا، آماده بودم تا عاشق کارا و داستانش بشوم. اگرچه مونتاژ ابتدایی مهمانی عالی است اما او در پایان فیلم تا حدودی در پس‌زمینه کسل‌کننده و خاکستری-قهوه‌ای محو شد؛ به جز یک لحظه در اوج فیلم که صادقانه بگویم، نمی‌دانم واقعاً لیاقت آن را داشت یا خیر. پس از دیدن فیلم Supergirl، آن انرژی و نشاطی که بعد از Superman حس کرده بودم را نداشتم. احساس نکردم که شخصیت را به اندازه کافی شناخته‌ام. حتی مطمئن نبودم که آیا خود او هم خودش را درک می‌کند یا نه.

«۶۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: پیتر بردشاو»

فیلم Supergirl به هیچ وجه فیلم بی‌نقصی نیست، اما لحظاتی وجود دارد که باور می‌کنید این فرنچایز می‌تواند اوج بگیرد.

«۶۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: کلینت گیج»

Supergirl از بهترین‌ها الگو می‌گیرد، اما تفسیر عالی میلی آلکاک از کارا زور-ال در میان قطعات پراکنده‌ای از فیلم‌های دیگر که برای ساخت داستان او استفاده شده‌اند، گم می‌شود.

«۶۰/۱۰۰ – Empire | منتقد: لیلا لطیف»

قهرمان از خودبی‌خود و بی‌حال میلی آلکاک دلپذیر است، حتی اگر فیلم هرگز نتواند واقعاً از چارچوب‌های خود رها شود. امیدواریم او در آینده فرصت نمایش در یک اثر عجیب‌تر و وحشی‌تر را پیدا کند.

«۵۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی»

شخصیت‌پردازی سرکش میلی آلکاک که سختی‌های بی‌تفاوت و آشفتگی‌های کارا را با حس عدالتِ رو به رشد ترکیب می‌کند، برای ادامه در مسیری مشابه ایده‌آل به نظر می‌رسد. اما فیلم Supergirl تنها در زمان‌هایی که به گذشته دردناک او بازمی‌گردد، گاه و بی‌گاه جان می‌گیرد.

«۴۰/۱۰۰ – The Telegraph | منتقد: رابی کالین»

کریگ گیلسپی که پیش از این فیلم Cruella و فیلم I, Tonya را کارگردانی کرده بود، یک یا دو درگیری پرهیجان با استفاده از جلوه‌های ویژه کامپیوتری خلق می‌کند. همچنین فلش‌بک‌های او به کریپتون و زمین که لازمه‌ای برای پر کردن خلأهای فرنچایز هستند، تنوع خوشایندی ایجاد می‌کنند. با این حال، بقیه فیلم طاقت‌فرسا است؛ درست مثل تماشای بازسازی بی‌پایان و خاکستری-نارنجی از صحنه‌های Mad Max و Star Wars.

«۳۸/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: تامریس لافلی»

در نهایت، ناخودآگاه از خود می‌پرسید که چرا احساسات این شخصیت‌ها تا این حد تاثیرگذار نیستند.

«۲۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: اوون گیلبرمن»

فیلم Supergirl به آرامی و با بی‌حوصلگی پیش می‌رود و میان نمایش‌های پر زرق‌وبرق خسته‌کننده و طنزهای گزنده گیر کرده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خبرهای امروز:

پیشنهادات سردبیر: