آمارهای رسمی مرکز آمار ایران تصویری کلی از روند تورم در کشور ارائه می دهد، اما بررسی دقیق این داده ها نشان می دهد که عوامل شکل دهنده تورم در استان های مختلف یکسان نیست. برای این منظور اکوایران با استفاده از داده های رسمی سهم گروه های خوراکی و غیرخوراکی از تورم تحمیل شده بر هر استان را محاسبه کرده است. شاخصی که مستقیماً در گزارش های رسمی منتشر نمی شود، اما می تواند درک دقیق تری از منشاء فشارهای تورمی در مناطق مختلف کشور ارائه دهد.
نتایج این بررسی نشان می دهد که در ۲۳ استان از ۳۱ استان کشور، خوراکی ها سهم بیشتری نسبت به کالاهای غیرخوراکی و خدمات در شکل گیری تورم داشته اند. به عبارت دیگر بخش عمده ای از افزایش هزینه های زندگی در این استان ها از طریق رشد قیمت مواد غذایی و اقلام مصرف روزانه بر خانوارها تحمیل شده است. این الگو به ویژه در بسیاری از استان های غربی کشور مشاهده می شود. مناطقی که در اردیبهشت ماه با تورم نقطه به نقطه بسیار بالایی مواجه بوده اند.
بررسی ها نشان می دهد که در برخی از این استان ها تورم نقطه به نقطه از مرز ۱۰۰ درصد عبور کرده است. این بدان معناست که سطح عمومی قیمت ها نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیش از دو برابر شده است. در چنین شرایطی افزایش قیمت مواد غذایی فشار بیشتری بر خانوارها به ویژه دهک های کم درآمد وارد می کند. زیرا بخش قابل توجهی از درآمد این گروه ها صرف تامین نیازهای غذایی می شود.
از سوی دیگر در ۸ استان کشور، عمدتاً استان های حاشیه دریای خزر، تهران و برخی استان های اطراف آن، سهم اقلام غیرخوراکی از تورم بیشتر بوده است. این نشان می دهد که هزینه هایی مانند مسکن، حمل و نقل، خدمات و سایر کالاهای غیرخوراکی نقش پررنگ تری در افزایش هزینه های زندگی ساکنان این مناطق داشته است.
اگرچه منبع تورم در استان های مختلف متفاوت است، اما به نظر می رسد نتیجه نهایی در سراسر کشور یکسان باشد. کاهش قدرت خرید خانوارها و افزایش فشار معیشتی بر اقشار مختلف جامعه.
