گروهی از هنرمندان جلوههای ویژه درباره تکنیکها و افکتهایی که در پس دوئلهای جادویی مجموعه سینمایی Harry Potter به کار رفته است گفتوگو کردهاند.
در برنامه اخیر Corridor Crew، شلدون استاپسک (Sheldon Stopsack) سرپرست جلوههای ویژه هری پاتر، صحبتهایی در این زمینه داشت. او در ساخت سه فیلم پایانی مجموعه شامل Harry Potter and the Half-Blood Prince و Harry Potter and the Deathly Hallows Part 1 و Part 2 نقش داشته است.
در جریان این گفتوگو، ابتدا به فضای طنزآمیز پشت صحنه فیلمها اشاره کرد؛ جایی که بازیگران در حال مبارزه با چوبدستیها هستند اما در صحنه فیلمبرداری عملا هیچ اتفاق بصری خاصی رخ نمیدهد و بدون افزودن جلوههای ویژه، این تصاویر بسیار خندهدار به نظر میرسند. همچنین توضیح داده شد که بسیاری از افکتها مبتنی بر سیستمهای ذرهای هستند و همین سیستمها منبع اصلی تولید نور به شمار میآیند. پس از این توضیحات، از استاپساک درباره جزئیات فنی این فرآیند پرسش شد.
او گفت که ارتباط نورپردازی با افکتهای دیدهشده به نوع جادویی که در هر لحظه استفاده میشود بستگی دارد. در صحنههایی که جادوها به صورت انفجارهای کوتاه و حرکات سریع اجرا میشوند، میتوان با استفاده از درخششهای سادهتر به نتیجهای باورپذیر دست یافت.
با این حال، در صحنههایی مانند دوئل میان هری و ولدمورت که جریان پیوستهای از انرژی شبیه پلاسما میان آنها شکل میگیرد و در نقطهای به هم میرسد و رویدادی بزرگ ایجاد میکند، نیاز به راهکارهای بسیار پیشرفتهتری وجود دارد. در چنین مواردی باید لایههای جلوههای ویژه تا حدی وارد فرآیند نورپردازی شوند و پاسهای کمکی اضافی برای یکپارچهسازی هرچه بهتر تصویر ایجاد گردند.
در ادامه از استاپساک پرسیده شد که از میان تمام فیلمهای Harry Potter که روی آنها کار کرده است، کدام سکانس را بیشتر از بقیه دوست دارد. او با اشاره به این که کل مجموعه را به طور یکپارچه تحسین میکند، در نهایت مسابقه کوییدیچ در فیلم Harry Potter and the Half-Blood Prince را به عنوان انتخاب شخصی خود معرفی میکند.
