سعید اسلامی بیدقلی، دبیرکل سابق مرکز موسسات سرمایهگذاری ایران، در پنل «چشمانداز توسعههای کلان و راهکارهای مقابله با ریسک ابرتورم» در همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵»، با تأکید بر ظرفیت محدود بازار سرمایه، اگرچه بزرگترین اندازه بازار سرمایه برای تأمین مالی شرکتها، مهمترین اندازه بازار سرمایه برای تأمین مالی شده است، گفت: بازار، تسلط دولت بر بازار بدهی و نرخ بالای تامین مالی، امکان بسیج منابع برای بخش خصوصی را فراهم می کند. به شدت محدود شده است
وی با اشاره به روند سرمایه گذاری در اقتصاد ایران گفت: اقتصاد ایران طی سال های گذشته به جای توسعه به سمت استهلاک حرکت کرده است. پروژه هایی که در گذشته از محل بودجه عمومی اجرا می شد به تدریج متوقف شد و در عین حال محدودیت دسترسی به منابع مالی خارجی نیز باعث توقف بسیاری از پروژه های عمرانی و عمرانی شد. به گفته وی، حرکت دولت به سمت بازار سرمایه بیش از آنکه راهبرد توسعه باشد، ناشی از محدودیت سایر منابع تامین مالی بوده است.
اسلامی بیدگلی افزود: با وجود اهمیت بازار سرمایه، ارزش این بازار در مقایسه با تولید ناخالص داخلی همچنان پایین است و در نتیجه ظرفیت تامین مالی آن نیز محدود است. علاوه بر این، گردش معاملات در بورس ایران بسیار کمتر از استانداردهای جهانی است و کاهش نقدینگی باعث تضعیف کارایی بازار شده است.
وی با اشاره به آمار سازمان بورس گفت: حدود ۵۵ درصد تامین مالی از طریق ابزارهای بدهی و ۴۴ درصد از طریق افزایش سرمایه انجام شده است. اما بخش عمده افزایش سرمایه ناشی از تجدید ارزیابی دارایی ها و سود انباشته است که عملاً منابع مالی جدیدی برای شرکت ها به همراه ندارد. بنابراین سهم واقعی تامین مالی سرمایه بسیار کمتر از آمار ظاهری است.
دبیرکل سابق کانون نهادهای سرمایه گذاری ایران با اشاره به ساختار بازار بدهی تصریح کرد: دولت بازیگر اصلی این بازار است و حدود ۸۶ تا ۸۷ درصد بازار بدهی و نزدیک به ۸۰ درصد تامین مالی جدید را در اختیار دارد. این وضعیت باعث شده است که سهم بخش خصوصی در بازار بدهی بسیار محدود باشد و در سال ۱۴۰۵ شرکت ها تنها حدود ۱۲ درصد از این بازار را در اختیار داشتند.
وی ادامه داد: با توجه به انتشار گسترده اوراق قرضه دولتی، انتظار نمی رود امسال فضای مناسبی برای انتشار اوراق بدهی بخش خصوصی فراهم شود. حتی اگر شرکت ها بتوانند اوراق قرضه منتشر کنند، کوچک بودن بازار مانع از تامین مالی گسترده می شود.
اسلامی بیدقلی همچنین عملکرد ابزارهای تامین مالی مبتنی بر سرمایه را ناموفق ارزیابی کرد و گفت: صندوق های پروژه و صندوق های زمین و ساختمان نتوانسته اند نقش موثری در تجهیز منابع داشته باشند و اغلب با استقبال یا شکست اندکی مواجه شده اند. از سوی دیگر ابزارهای بدهی به ویژه اوراق مرابحه سهم بیشتری در تامین مالی شرکت ها به دست آورده اند و عرضه خصوصی صکوک نیز تا حدودی مسیر تامین مالی شرکت های غیر بورسی را تسهیل کرده است.
وی در ادامه به چالش نرخ بالای تامین مالی اشاره کرد و گفت: امروزه شهرداری ها با نرخ های بین ۴۵ تا ۴۸ درصد تامین مالی می کنند و در برخی موارد نرخ تامین مالی به ۶۰ درصد نیز می رسد. با چنین هزینه ای بسیاری از پروژه های اقتصادی توجیه خود را از دست می دهند و تنها طرح هایی اجرا می شوند که بر اساس انتظار تورم های بسیار بالا طراحی می شوند.
اسلامیبیدقلی غیرقابل پیش بینی بودن اقتصاد را یکی از موانع اصلی سرمایه گذاری دانست و افزود: افزایش ریسک باعث شده است تا سرمایه گذاران از پروژه ها و منابع تولیدی فاصله بگیرند تا به سمت فعالیت های کوتاه مدت و سوداگرانه حرکت کنند.
وی همچنین به مشکلات ساختاری بازار سرمایه اشاره کرد و گفت: محدودیت منابع صندوق های سرمایه گذاری، طولانی شدن روند انتشار اوراق، کمبود نیروی نظارتی متناسب با رشد موسسات مالی و عدم شفافیت شرکت های متقاضی تامین مالی از مهم ترین موانع توسعه بازار سرمایه است. بسیاری از شرکت ها از نظر ساختار مالی، جریان نقدی و سیستم گزارشگری مالی آمادگی ورود به بازار سرمایه را ندارند.
دبیرکل سابق مرکز موسسات سرمایهگذاری ایران در پایان راهکارهایی را برای تقویت نقش بازار سرمایه ارائه کرد و گفت: افزایش سهم بازار اولیه، رشد واقعی افزایش سرمایه شرکتها، کاهش وابستگی تامین مالی به شبکه بانکی، محدود کردن سهم دولت در بازار بدهی، توسعه اوراق قرضه مبتنی بر اعتبار، تسهیل وثیقهها و استفاده بیشتر از سهام میتواند از مهمترین اقداماتی باشد که میتواند برای تامین مالی وثیقهها و استفاده بیشتر از سهام شرکتها باشد. بخش خصوصی
به گفته وی، تا زمانی که اولویت اصلی بازار تامین مالی دولت باشد، ظرفیت بازار سرمایه برای حمایت از تولید و سرمایه گذاری بخش خصوصی به طور کامل آزاد نخواهد شد.



