کمبود نفت در بازار کردستان؛ چه کسی مسئول است؟

کمبود روغن در بازار کردستان؛ چه کسی پاسخگوست؟

به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج ، کمبود روغن خوراکی در بازار کردستان دیگر شایعه نیست. واقعیتی است که این روزها مردم به ویژه در سنندج با آن مواجه هستند. کالای اساسی که باید به وفور و با قیمت قابل قبول موجود باشد، اکنون یا موجود نیست یا با قیمت های بالاتر عرضه می شود.

گزارش های میدانی از سطح بازار نشان می دهد که شهروندان ساعت ها به دنبال فروشگاه ها و انبارهای توزیع می گردند تا ساده ترین نوع روغن نباتی جامد را تهیه کنند. سرگردانی که بیش از هر چیز ضعف نظارت نهادهای مسئول را فریاد می زند.

آنچه بیش از این نگران کننده است، نه تنها کمبود کالا، بلکه بی مسئولیتی آشکار متولیان نظارت بر بازار و واگذاری مسئولیت بین نهادهاست. گویی در این آشفته بازار «متولی» هست، اما «مسئول» نیست.

گزارش میدانی خبرنگار تسنیم از برخی انبارهای عرضه در شهرک صنعتی سنندج حکایت از واقعیتی تلخ دارد. فروشندگانی که یا از عرضه نفت خودداری می کنند و یا قیمت های قدیمی درج شده روی محصول را فاقد اعتبار می دانند و با نرخ های جدید و چند برابر می فروشند!

به عنوان مثال، روغن سرخ کردنی سه لیتری یکی از برندهای موجود در بازار که قیمت مصرف کننده آن ۲۶۲ هزار تومان است توسط فروشنده ای با هویت حفاظت شده با قیمت ۵۴۰ هزار تومان اعلام شد و در نهایت پیشنهاد فروش «۴۵۰ هزار تومان» به عنوان تخفیف پیشنهاد شد؛ تخفیف بر اساس گران فروشی آشکار.

جالب اینجاست که برخی دیگر از فروشندگان روغن مایع در انبار داشتند اما از عرضه آن خودداری کردند. روغن جامد نیز عملا از بازار حذف شده و مردم برای یافتن آن به شایعات و شایعات متوسل شده اند.

باید نصف شهر را برای یک بطری روغن جستجو کنیم

یکی از شهروندان سنندجی در گفت وگو با تسنیم اظهار داشت: بیش از چند روزی است که برای خرید نفت سرگردان هستم. هر مغازه ای که می رویم یا می گویند ندارند یا چند بار قیمت را اعلام می کنند. آیا نفت یک کالای لوکس است؟

شهروند دیگری که برای خرید نفت به چند فروشگاه شهر مراجعه کرده بود، گفت: اگر نفت پیدا شد می گویند قیمت جدید است. قیمت محصول یک چیز است، قیمت فروش چیز دیگری است. هیچ کس مسئول نیست.

یکی از زنان خانه دار سنندجی با انتقاد از وضعیت نظارت می گوید: باید نصف شهر را برای یک بطری روغن بگردیم. اگر نظارت هست چرا انبارها پر است اما مغازه ها خالی است؟ یعنی نظارت فقط روی کاغذ است.

یکی دیگر از شهروندان با اشاره به مسئولیت پاسکاری تاکید می کند: برای مردم فرقی نمی کند که او حافظ سکوت باشد یا جهاد کشاورزی یا مجازات; نتیجه مهم است. وقتی همه مسئول هستند یعنی در عمل هیچکس مسئول نیست.

این وضعیت به وضوح نشان می دهد که نظارت موثری بر زنجیره توزیع وجود ندارد یا اگر وجود دارد کارآمد نیست. سوال اساسی این است: اگر انبارها پر است، چرا قفسه ها خالی است؟

گذراندن مسئولیت؛ وقتی متولی معلوم نباشد

برای پیگیری موضوع از سردارزاده معاون نظارت سازمان صنعت، معدن و تجارت استان کردستان در مورد وضعیت بازار سوال شد که پاسخ نه روشن بود و نه پاسخگو؛ صمت توپ را به زمین جهاد کشاورزی انداخت و متولی این حوزه را جهاد کشاورزی اعلام کرد.

این دقیقاً نقطه بحران است. وقتی سکوت نظارت را بر جهاد می‌گذارد، جهاد به توزیع اشاره می‌کند، مجازات سکوت می‌کند و اتحادیه‌ها تماشاگر هستند، نتیجه بازاری می‌شود که در آن مردم بی‌خانمان هستند.

مردم کاری به تقسیم وظایف اداری یا چک های بین بخشی ندارند. چیزی که آنها می خواهند دسترسی به کالای ضروری با قیمت مصوب است نه توضیحی که مشکل را حل نکند.

بازدیدهای میدانی حاکی از آن است که وضعیت کنونی بازار نفت کردستان محصول مستقیم ضعف نظارت، عدم هماهنگی و فرار از مسئولیت بین وزارت صلح، جهاد کشاورزی، تعزیرات حکومتی و تشکل های کارگری است. این نهادها باید به صراحت اعلام کنند که چه کسی مسئول این اختلال است.

چرا مردم باید ساعت ها به جستجوی بازار برای روغن نباتی بپردازند؟ چرا گران فروشی آشکار بدون چالش باقی مانده است؟ چرا انبارهای پر در نهایت با میزهای خالی ختم می شوند؟

انتظار افکار عمومی از استانداری کردستان این است که به این سردرگمی پایان داده و با تعیین مقام مشخص، نظارت میدانی، برخورد قاطع با انحصار طلبان و گرانفروشان و شفاف سازی تکلیف دستگاه ها، اجازه ندهند عرضه کالای اساسی به بحران معیشتی و بی اعتمادی عمومی تبدیل شود.

مردم نمی خواهند اختلافات اداری را تماشا کنند. آنها کالا، نظارت و پاسخگویی می خواهند.

راه حل و تقاضا | بازار متروکه را جمع آوری کنید

وضعیت کنونی بازار نفت بیش از هر چیز نیازمند اقدام عاجل و هماهنگ است نه جلسات و توجیهات بی نتیجه. راه حل های خاص و قابل اجرا واضح هستند. تعیین متولی واحد نظارت بر بازار نفت؛ استانداری کردستان باید به صراحت اعلام کند که کدام سازمان مسئول مستقیم نظارت و پاسخگویی است. پایان دادن به پاسکاری اولین گام اصلاحات است.

بازرسی میدانی روزانه از انبارها و مراکز توزیع؛ صمت، تعزیرات و اتحادیه ها موظف به نظارت عمومی بر موجودی انبارها و جلوگیری از احتکار و افت عرضه هستند.

برخورد فوری و رسانه ای با فروشندگان خیابانی؛ اعلام عمومی اسامی متخلفان و نصب بنر در محل متخلفان بازدارندگی واقعی ایجاد می کند. برخورد پنهانی تاثیری ندارد.

الزام به عرضه کالا با قیمت درج شده در بسته. هر گونه فروش بالاتر از قیمت مصرف کننده باید تخلف آشکار تلقی شود و بدون تسامح با آن برخورد شود.

شفاف سازی سهمیه توزیع و مسیر عرضه نفت در استان؛ جهاد کشاورزی و صمت موظفند به مردم اطلاع دهند که روغن از کجا می آید، چقدر توزیع می شود و چرا به دست مصرف کننده نمی رسد.

بازار نفت کردستان از کمبود واقعی رنج نمی برد، بلکه از بلاتکلیفی و عدم نظارت رنج می برد. اگر امروز دستگاه های مسئول وارد عمل نشوند، بحران یک کالای اساسی به بی اعتمادی عمومی تبدیل می شود. مردم کردستان حق دارند بپرسند وقتی نفت هست چرا به میز نمی رسد؟ و وقتی ناظر هست چرا بازار اینطور رها شده است؟ این سؤالات نیاز به پاسخ و راه حل دارند نه وعده های مکرر.

انتهای پیام/۴۸۱

منبع:تسنیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *