چرا ممنوعیت شبکه های اجتماعی برای نوجوانان با شکست مواجه می شود؟

به گزارش اکو ایران، این روزها مسائل زیادی مطرح است که مردم بر سر آن اتفاق نظر ندارند. اما یک موضوع آنها را بدون توجه به گرایش های سیاسی دور هم جمع می کند: از آنجایی که شبکه های اجتماعی به کودکان و نوجوانان آسیب می زند، آنها نباید از فضای مجازی استفاده کنند. در ماه دسامبر، استرالیا قانونی را تصویب کرد که افراد زیر ۱۶ سال را از داشتن حساب در پلتفرم هایی از جمله فیس بوک، اینستاگرام و تیک تاک منع می کند. چندین کشور مانند بریتانیا و اسپانیا در حال حاضر در حال بررسی این ایده هستند و قانونگذاران در بسیاری از ایالت های ایالات متحده در حال بررسی آن هستند. بیش از ۷۰ درصد از مردم در بریتانیا از دور نگه داشتن کودکان زیر ۱۶ سال از این مکان ها حمایت می کنند، در حالی که این رقم در ایالات متحده دو سوم است. اما مشکل این است که تحریم ها عواقب بیشتری نسبت به مزایای این اتفاق دارد.

برخی از پیامدهای شبکه های اجتماعی برای کودکان

به نوشته اقتصادداناین پیشنهادات از یک هدف قابل درک ناشی می شوند. برای حفظ سلامت و امنیت نوجوانان. در برخی موارد، والدین با حوادث غم انگیزی مواجه شده اند که در آن شبکه های اجتماعی نقش داشته اند، به این صورت که کودکان پس از فریب خوردن، تصاویر غیراخلاقی از خود منتشر می کنند و یا در برخی موارد، زمانی که الگوریتم های شبکه های اجتماعی محتوای خودآزاری را به نوجوانان می خورند، اقدام به خودکشی می کنند.

در کنار این موارد تکان دهنده، نگرانی دوم و گسترده تری وجود دارد: این که شبکه های اجتماعی ممکن است کودکان را در معرض آسیب های گروهی قرار دهند و آنها را به افرادی گوشه گیر، تنها و عصبی تبدیل کنند. مردم می‌خواهند بفهمند که چرا جوانان این دوره نسبت به نسل‌های گذشته کمتر شاد هستند. حتی والدینی که معتقدند می‌توانند فرزندان خود را در برابر آسیب‌های جدی محافظت کنند، نگران هستند که فرزندانشان ساعات زیادی را در رسانه‌های اجتماعی تلف کنند. والدین می‌خواهند این روند را متوقف کنند، اما می‌ترسند که فرزندانشان از این که تنها اعضای کلاس خود باشند که در این پلتفرم‌ها حضور ندارند، آسیب ببینند. به نظر می‌رسد ممنوعیت‌های عمومی پاسخی آسان ارائه می‌دهد و سیاستمداران از انجام اقداماتی که برای یک بار هم که شده، رای‌دهندگان همه احزاب را خشنود می‌کنند، خوشحال هستند.

زمان بررسی ممنوعیت ها است

با این حال، سیاستگذاران باید در این موضوع تجدید نظر کنند. این سوال که آیا شبکه های اجتماعی آسیب های گسترده ای به بار آورده اند یا خیر، هنوز پاسخ روشنی دریافت نکرده است. این ادعا که شبکه های اجتماعی به طور کلی آسیب زیادی به سلامت روان کودکان وارد می کند، تنها شواهد محدودی دارد. همچنین این که والدین می خواهند شبکه های اجتماعی را به دلیل اقدامات پیشگیرانه قبل از شواهد قطعی در این زمینه ممنوع کنند، ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد.

یک مشکل این است که اجرای ممنوعیت ها دشوار است. نوجوانان در استرالیا در حال یافتن راه های هوشمندانه برای دور زدن این ممنوعیت ها هستند. تعریف شبکه های اجتماعی نیز دشوار است. استرالیا استفاده از پیام رسان هایی مانند واتس اپ یا پیام رسان های بازی آنلاین را برای نوجوانان ممنوع نکرده است زیرا بسیار سخت تلقی می شود. اما حوادثی مانند زورگویی سایبری بدون شک در این پلتفرم ها نیز ادامه خواهد داشت.

کودکانی که از سایت‌های اصلی منع شده‌اند، اجازه ندارند به پلتفرم‌های دیگری که غیرشفاف هستند و قربانی مجرمان سایبری می‌شوند، سوئیچ کنند. کودکانی که فیلترها (محدودیت ها) را دور می زنند، در صورت مواجهه با محتوای ترسناک، کمتر با بزرگسالان به اشتراک می گذارند. زیرا از سرزنش یا سرزنش می ترسند.

محدودیت‌های سنی بالاتر ممکن است مشکلات را به تأخیر بیندازد و زمانی که نوجوان به سن ۱۶ سالگی برسد، ناگهان دسترسی کامل به سایت‌های اجتماعی خواهد داشت اما تجربه زیادی در استفاده از آنها نخواهد داشت. در همه حال، محدودیت های سنی بالاتر برای شبکه های اجتماعی ممکن است احساس امنیت کاذب را القا کند. به همین دلایل است که اغلب گروه های حمایت از کودکان با ممنوعیت ها مخالفت می کنند.

مزیت شبکه های اجتماعی

علاوه بر این، طرفداران ممنوعیت ها نسبت به مزایای رسانه های اجتماعی برای کودکان بی تفاوت هستند. فضای مجازی نعمتی است برای کودکانی که احساس تنهایی می کنند. کودکانی که ممکن است به دلایلی مانند موقعیت جغرافیایی محل زندگی یا اینکه ذهنشان متفاوت از سایر کودکان کار می کند منزوی شوند.

رسانه های اجتماعی می توانند ذهن های جوان را توسعه دهند و فرصت هایی را برای کودکان با هر پیشینه ای فراهم کنند تا با مکان ها و افراد جدید ملاقات کنند. چه بخواهیم چه نخواهیم، ​​سایت‌های شبکه‌های اجتماعی اکنون یکی از راه‌های اصلی دریافت اطلاعات یا حتی اطلاعات نادرست هستند که کودکان برای درک چیزها از آن استفاده می‌کنند. برای بچه ها تهیه روزنامه های چاپی والدینشان آسان بود. آنها بولتن های خبری را تماشا می کردند که قبل یا بعد از برنامه های مورد علاقه شان پخش می شد. اما آن روزها تمام شده است.

نوجوانانی که از TikTok منع شده‌اند، از درخت بالا نمی‌روند یا کتاب‌ها را مطالعه نمی‌کنند. بسیاری از آنها ساعات بیشتری را به کنسول های بازی و سرویس های پخش آنلاین اختصاص می دهند. یکی از دلایلی که آنها ساعت های زیادی را آنلاین می گذرانند این است که والدین آنها مدت ها پیش آنها را از گذراندن وقت با دوستان خود منع کرده اند. اینکه والدین اکنون می خواهند در داخل خانه با فرزندان خود سخت گیری کنند، باید دوباره به فکر اعمال محدودیت های بیشتر برای اوقات فراغت خود باشند.

جایگزین های ممنوعیت چیست؟

چه کاری می توان کرد؟ قانونگذاران به جای افزایش محدودیت سنی باید تلاش خود را برای ایجاد فضای مناسب تری برای نوجوانان در شبکه های اجتماعی افزایش دهند. در حالت ایده‌آل، تنظیم‌کننده‌ها باید شرکت‌ها را مجبور کنند اطلاعات بیشتری در مورد نحوه استفاده کودکان از محصولاتشان ارائه کنند. رویدادی که می تواند برای محققین در زمینه سنجش آسیب ها و یافتن راه های پیشگیری از آن مفید باشد.

آن‌ها باید به غول‌های فناوری بگویند ویژگی‌های محصولات خود را که باعث می‌شود نوجوانان بیش از سطحی که در نظر گرفته می‌شود زمان بیشتری را در رسانه‌های اجتماعی صرف کنند، تجدید نظر کنند، از جمله از طریق رابط‌هایی که امکان پیمایش بی‌پایان را فراهم می‌کنند و ویدیوهایی که بدون درخواست پخش می‌شوند. سیاستگذاران باید خواستار نظارت و تعدیل بیشتر محتوای ارائه شده به کاربران جوان باشند. این ممکن است به تلاش‌های بیشتری برای تأیید سن کاربران شبکه‌های اجتماعی نیاز داشته باشد تا مشخص شود کدام یک باید با محدودیت‌های ایمنی مرور کنند و کدام بزرگسال هستند و به این محدودیت‌ها نیاز ندارند.

آیا تامین امنیت شبکه های اجتماعی غیرممکن است؟

برخی ناظران این ایده ها را مضحک می دانند. یکی از دلایلی که مردم می خواهند سن قانونی را برای ورود به این برنامه ها افزایش دهند، این باور است که نمی توان شبکه های اجتماعی را ایمن کرد. اما این دیدگاه مسیری را که طی می شود نادیده می گیرد. آمریکا در حال آماده شدن برای یک سری دادگاه های بحث برانگیز و بزرگ است. دادگاه ها بالاخره به کسانی که می گویند در کودکی از این سایت ها آسیب دیده اند، فرصتی می دهند تا پرونده خود را در دادگاه مطرح کنند.

اتحادیه اروپا نیز اخیرا حکم اولیه ای صادر کرده است که بر اساس آن برخی از ویژگی های طراحی تیک توک را اعتیاد آور دانسته و تهدید کرده است که در صورت عدم تغییر در آنها جریمه های سنگینی اعمال خواهد کرد. اخیراً بسیاری از برنامه های اجتماعی بزرگ مجبور به ایجاد حساب های کاربری نوجوانان با اقدامات امنیتی بیشتر شده اند. این اقدامات قرار نیست همه نگرانی‌ها را برطرف کند، اما هر کدام به تنهایی یک پیشرفت است.

سیاستمداران می گویند ممنوعیت کامل رسانه های اجتماعی تنها گزینه مسئول است. اما در واقعیت، بیشتر شبیه راهی برای فرار از مسئولیتی است که کودکان سزاوار آن هستند. اگر رگولاتورها نمی توانند راهی برای مهار شبکه های اجتماعی که اکنون بیش از دو دهه از عمرشان می گذرد بیابند، چه امیدی وجود دارد که به بچه ها اجازه دهند از ابزارهای نوظهوری مانند هوش مصنوعی استفاده کنند؟ جوانان حق مشارکت در فناوری های جدید را دارند. بزرگسالان همچنین باید سعی کنند زمان آنلاین خود را تا حد امکان امن و مفید کنند.