منتشر شده در ۱۹ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۴:۲۰
عکاس
علیرضا پاداش
ویدئو
رضا چوکامی
لئوپارد ۷ الوند خودرو یکی از جذاب ترین و قدرتمند ترین شاسی بلندهایی است که به تازگی وارد بازار ایران شده است.
بازار شاسیبلندهای وارداتی ایران در سالهای اخیر میزبان خودروهایی با ویژگیهای متفاوت بوده است؛ از مدلهای لوکس و مجهز به فناوریهای روز گرفته تا شاسیبلندهایی که توانایی حرکتی در مسیرهای خارج از جاده را در اولویت قرار میدهند. در این میان، لئوپارد ۷ وارداتی الوند خودرو را میتوان یکی از متفاوتترین گزینههای جدید دانست؛ محصولی از زیرمجموعه فنگچنگبائو گروه BYD که با طراحی جعبهای، ابعاد بزرگ، قوای محرکه پلاگین هیبرید و سامانه چهارچرخ محرک، تلاش میکند میان یک شاسیبلند خانوادگی مدرن و خودرویی ماجراجو تعادل برقرار کند.
لئوپارد ۷ که در بازار چین با نام Fangchengbao Ti7 شناخته میشود، در نسخه Ultra به ایران آمده است. این خودرو با قدرت ترکیبی نزدیک به ۴۹۰ اسب بخار و مجموعهای از تجهیزات رفاهی و هوشمند، مشخصات قابل توجهی دارد؛ اما سؤال اصلی این است که آیا میتواند در کنار شاسیبلندهای آفرودی مطرح بازار ایران قرار بگیرد؟
طراحی؛ ترکیب ظاهر آفرودی و زبان طراحی مدرن
یکی از نخستین ویژگیهایی که در برخورد با لئوپارد ۷ جلب توجه میکند، طراحی مکعبی و متفاوت بدنه آن است. برخلاف بسیاری از کراساوورهای امروزی که با خطوط منحنی و سقف شیبدار طراحی میشوند، این خودرو از تناسبات جعبهای، سقف تقریباً صاف و سطوح نسبتاً عمودی استفاده میکند؛ سبکی که یادآور شاسیبلندهای کلاسیک و آفرودی است.
در نمای جلو، چراغهای مستطیلی و جلوپنجره بزرگ، در کنار سپر حجیم، چهرهای قدرتمند به خودرو دادهاند. نمای جانبی نیز با گلگیرهای برجسته، ارتفاع مناسب از سطح زمین و خطوط صاف بدنه، بر شخصیت ماجراجوی آن تأکید دارد. در قسمت عقب هم طراحی عمودی درِ صندوق و چراغها با کلیت بدنه هماهنگ است.
لئوپارد ۷ با طول نزدیک به پنج متر، عرض حدود دو متر و فاصله محوری ۲۹۲۰ میلیمتر، یک شاسیبلند بزرگ پنجنفره محسوب میشود. چنین ابعادی علاوه بر ایجاد ابهت ظاهری، فضای مناسبی برای سرنشینان فراهم میکند؛ هرچند طبیعتاً میتواند تردد و پارک خودرو در خیابانهای شلوغ شهری را دشوارتر کند.
قوای محرکه؛ ۴۹۰ اسب بخار از ترکیب بنزین و برق
مهمترین نقطه تمایز لئوپارد ۷ الوند خودرو با بسیاری از شاسیبلندهای آفرودی بازار، ساختار پلاگین هیبرید آن است. این خودرو از یک موتور بنزینی ۱.۵ لیتری توربوشارژ در کنار دو موتور الکتریکی استفاده میکند. موتور بنزینی بهتنهایی ۱۵۶ اسب بخار قدرت و ۲۲۵ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند و دو موتور برقی روی محورهای جلو و عقب قرار گرفتهاند.
مجموع خروجی این مجموعه در نسخه چهارچرخ محرک Ultra به حدود ۴۹۰ اسب بخار قدرت و ۶۲۰ نیوتنمتر گشتاور میرسد. انتقال نیرو به هر چهار چرخ به کمک موتورهای الکتریکی انجام میشود و شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت این شاسیبلند حدود ۴.۵ ثانیه اعلام شده است. بنابراین با وجود ابعاد و وزن نزدیک به ۲.۵ تن، لئوپارد ۷ از نظر شتابگیری خودرویی بسیار سریع به شمار میرود.
باتری ۳۵.۶ کیلوواتساعتی این نسخه نیز امکان پیمایش تمامبرقی تا حدود ۱۹۰ کیلومتر را بر اساس چرخه آزمایشگاهی CLTC فراهم میکند. البته باید توجه داشت که پیمایش واقعی در شرایط رانندگی ایران، با توجه به سرعت، دما، شیوه رانندگی و استفاده از تجهیزات رفاهی، میتواند کمتر از رقم اعلامشده باشد. قابلیت شارژ سریع نیز برای این خودرو در نظر گرفته شده و طبق اطلاعات منتشرشده، شارژ باتری از ۳۰ تا ۸۰ درصد حدود ۱۷ دقیقه زمان میبرد.
آیا لئوپارد ۷ یک آفرودر واقعی است؟
ظاهر جعبهای و سامانه چهارچرخ محرک ممکن است در نگاه نخست لئوپارد ۷ را در ردیف آفرودرهای سنتی قرار دهد؛ اما برای قضاوت دقیقتر باید به ساختار فنی آن توجه کرد. این خودرو از سامانه چهارچرخ محرک برقی بهره میبرد و بهجای تکیه بر موتور و جعبهانتقال مکانیکی متداول در بسیاری از آفرودرهای کلاسیک، از دو موتور الکتریکی برای تأمین نیروی محورهای جلو و عقب استفاده میکند.
سیستم تعلیق مستقل دو جناغی در جلو و چنداتصالی در عقب نیز با هدف ایجاد تعادل میان راحتی سواری و کنترل خودرو در مسیرهای مختلف طراحی شده است. وجود حالتهای رانندگی متنوع برای مسیرهای مختلف، دوربینهای پیرامونی با قابلیت نمایش بخش زیرین خودرو و مدیریت الکترونیکی نیروی محرکه، میتواند عبور از مسیرهای ناهموار را آسانتر کند.
با این حال، نباید لئوپارد ۷ را بدون بررسی بهعنوان جایگزینی مستقیم برای خودروهایی مانند لندکروزر یا تانک ۵۰۰ معرفی کرد. ساختار فنی، وزن بالا و ماهیت پلاگین هیبرید آن با آفرودرهای سنتی تفاوت دارد. این خودرو بیشتر یک شاسیبلند مدرن با توانایی حرکت در مسیرهای خارج از جاده است تا یک آفرودر تخصصی برای مسیرهای بسیار سخت و سنگین.
کابین و امکانات؛ یک شاسیبلند فناورانه و لوکس
در کابین نسخه Ultra، رویکرد فناورانه BYD بهخوبی دیده میشود. نمایشگر مرکزی ۱۵.۶ اینچی، صفحه آمپر دیجیتال ۱۲.۳ اینچی و هدآپ دیسپلی واقعیت افزوده، بخش مهمی از فضای داشبورد را تشکیل میدهند. این ترکیب در کنار طراحی مدرن کنسول میانی، فضای داخلی لئوپارد ۷ را از کابین شاسیبلندهای آفرودی سنتی متمایز میکند.
از امکانات رفاهی شاخص این نسخه میتوان به صندلیهای جلو با تنظیم برقی، گرمکن، سردکن و ماساژور، گرمکن و تهویه صندلیهای عقب، سقف پانوراما، یخچال داخلی، درهای برقی و صندوق عقب برقی اشاره کرد. وجود اینترنت ۵G، اتصال هوشمند تلفن همراه و بهروزرسانی نرمافزاری از راه دور نیز نشان میدهد که با خودرویی متکی بر فناوریهای روز روبهرو هستیم.
در بخش ایمنی و کمکراننده، سامانه DiPilot ۳۰۰ با مجموعهای از حسگرها، رادارها و لیدار به کار گرفته شده است. کروز کنترل تطبیقی، دستیار حفظ خودرو بین خطوط، ترمز اضطراری خودکار، پایش نقاط کور و قابلیت پارک خودکار از جمله امکانات این مجموعه هستند.
جمعبندی؛ رقیبی متفاوت برای شاسیبلندهای آفرودی
لئوپارد ۷ الوند خودرو را میتوان یکی از متفاوتترین شاسیبلندهای جدید بازار ایران دانست. طراحی جعبهای و نزدیک به خودروهای آفرودی، قوای محرکه پلاگین هیبرید با قدرت حدود ۴۹۰ اسب بخار، سامانه چهارچرخ محرک برقی و امکانات رفاهی و ایمنی پیشرفته، این خودرو را به گزینهای متمایز در میان وارداتیها تبدیل میکنند.
با این حال، قدرت بالا و ظاهر آفرودی بهتنهایی برای اثبات توانایی یک خودرو در مسیرهای دشوار کافی نیست. لئوپارد ۷ بیشتر برای افرادی جذاب خواهد بود که یک شاسیبلند بزرگ، پرقدرت، فناورانه و مناسب سفر میخواهند و در کنار استفاده شهری و جادهای، به عبور از مسیرهای ناهموار نیز علاقه دارند. در نهایت، میزان موفقیت آن در بازار ایران به قیمتگذاری، عملکرد واقعی سامانه هیبریدی، دوام قطعات و مهمتر از همه کیفیت خدمات پس از فروش الوند خودرو وابسته خواهد بود.





