بررسی رفتار طلا و نفت در آستانه چهار درگیری بزرگ نشان می دهد که این دو بازار همیشه نقش «پیش بینی کننده جنگ» را ندارند. در حملات ۱۱ سپتامبر، هیچ سیگنال ژئوپلیتیک قابل اعتمادی در نمودارهای قبل از حادثه وجود نداشت و جهش قیمت طلا تنها پس از شوک رخ داد.
در جنگ عراق با وجود فضای ملتهب سیاسی و تهدیدهای مکرر، افزایش عرضه نفت و مدیریت انتظارات بازار مانع از شکل گیری موج صعودی شد. اما در بحران روسیه و اوکراین، انباشت نیرو، هشدارهای امنیتی، وابستگی اروپا به انرژی و نگرانی های تورم جهانی باعث شد تا قبل از شروع رسمی جنگ، نفت و طلا افزایش یابد. در تنش مستقیم ایران و اسرائیل، واکنش بازارها محتاطانه بود و افزایش قیمت نفت بیشتر به سیاست های کاهش عرضه مربوط می شد تا خود جنگ.
خلاصه این تجربیات نشان می دهد که رشد قیمت طلا و نفت لزوماً نشانه ای از جنگ قریب الوقوع نیست. بلکه مجموعه ای از عوامل اقتصادی، تصمیمات عرضه، شرایط بازار انرژی، انتظارات سرمایه گذاران و جو روانی می توانند نوسانات قیمت را شکل دهند.
