اخیراً مهدی قدسی و جمعی از اساتید اقتصاد مقاله ای را منتشر کرده اند که در آن به سنجش اثرات اقتصادی پیوستن ایران به تجارت جهانی پرداخته اند.
نتایج این تحقیق نشان می دهد که در صورت لغو تحریم های اتحادیه اروپا، تولید ناخالص داخلی ایران می تواند بیش از ۸۰ درصد افزایش یابد و این تغییرات باعث افزایش ۰.۳ تا ۰.۴ درصدی تولید ناخالص داخلی آلمان و اتحادیه اروپا خواهد شد.
اگر ایران بهره وری خود را به سطح کشورهای پیشرفته مانند ترکیه یا کره جنوبی برساند، این افزایش تولید ناخالص داخلی برای ایران به ۲۴۰ تا ۳۸۸ درصد می رسد و منافع اقتصادی برای اروپا به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.
این رشد بهره وری علاوه بر افزایش تجارت، منجر به کاهش قیمت انرژی، کاهش تورم و افزایش امنیت در بازارهای انرژی خواهد شد.
بازگشت ایران به بازارهای جهانی نه تنها به نفع ایران نیست، بلکه منافع زیادی برای اتحادیه اروپا به همراه خواهد داشت. این مقاله نشان میدهد که ایران با دسترسی به فناوریهای نوین و سرمایهگذاری خارجی میتواند بهرهوری خود را به سطح کشورهای پیشرفته برساند.
این امر باعث تقویت رقابت پذیری ایران در صنایع مختلف و افزایش تقاضا برای محصولات اروپایی می شود.
از سوی دیگر کاهش هزینههای تولید و بهبود تخصیص منابع در سطح جهانی در کنار کاهش وابستگی ایران به بخشهای سنتی مانند نفت، ساختار اقتصادی ایران را متحول میکند و منافع اقتصادی بسیاری را برای کشورهای اروپایی به همراه خواهد داشت.
