تامین مالی که رکن اصلی هر بنگاه اقتصادی است، امروزه به یکی از جدی ترین مشکلات صنایع ایران تبدیل شده است.
بسیاری از صنایع برای تامین امور روزمره خود و تامین سرمایه در گردش مجبور به پذیرش نرخ های بالای تامین مالی شده اند. نرخ ها در عمل بسیار بالاتر از ارقام رسمی است.
اگرچه نرخ سود تسهیلات بانکی به صورت اسمی ۲۳ درصد اعلام شده است، اما الزامات جانبی مانند مسدود شدن بخشی از وام، نرخ موثر تامین مالی را به طور متوسط به حدود ۳۶ درصد و در برخی موارد بالاتر از ۴۰ درصد رسانده است.
در چنین شرایطی صحبت از سرمایه گذاری در پروژه های تحقیق و توسعه یا توسعه برای بسیاری از صنایع دور از واقعیت شده است.
کارشناسان معتقدند بخش بزرگی از تامین مالی صنایع تنها برای جلوگیری از زیان های عملیاتی و حفظ حداقل سطح فعالیت انجام می شود نه افزایش سودآوری.
در عین حال، رکود اقتصادی، تورم داخلی صنایع، نوسانات ارزی و محدودیتهای صادراتی فشار بیشتری بر حاشیه سود وارد کرده است.
افزایش نرخ تامین مالی در بازار رسمی و غیررسمی، محدودیت دسترسی به منابع و فرسودگی سرمایه، چشمانداز صنایع را بهطور جدی دچار سردرگمی کرده است. به گفته کارشناسان، بدون اصلاحات ساختاری در اقتصاد و نظام تامین مالی، سال های آتی می تواند سال های بسیار سختی برای بخش قابل توجهی از صنایع به ویژه شرکت های بدون مزیت نسبی و حتی با خطر ورشکستگی باشد.
