تیمور رحمانی در گفت و گو با محمدحسین شاوردی، سردبیر اکو ایران: اگرچه رشد نقدینگی در اقتصاد ایران در دهه ۵۰ و ۸۰ زیاد بود و شرایط اقتصادی مطلوب نبود، اما در آن دوره ها فعالیت های عمرانی، تجاری و خدماتی صورت گرفت و رشد اقتصادی قابل قبولی نیز به ثبت رسید. به عبارت دیگر رشد نقدینگی با رشد تولید همراه بود.
اما در شرایط فعلی با وجود رشد بالای نقدینگی، وضعیت تولید مساعد نیست و به همین دلیل افزایش نقدینگی به سرعت خود را در رشد سطح عمومی قیمت ها نشان می دهد. کاهش درآمدهای نفتی و منفی شدن نرخ سود واقعی، امکان «پرتاب تورم به خارج از کشور» را از اقتصاد ایران دور کرده است.
همین موضوع باعث شده فاصله جهش های نرخ ارز کمتر شود، زیرا دیگر نمی توان قدرت رشد نقدینگی را قفل کرد و مستقیماً به تغییرات سریع قیمت منجر می شود. همچنین زمانی که انگیزه های سفته بازی در اقتصاد زیاد باشد، نقدینگی به سمت تولید حرکت نمی کند و نیازهای واقعی اقتصاد تامین نمی شود.
