مقایسه رقم عیدی سال ۱۴۰۵ با پیش بینی خط فقر نشان می دهد که حتی حداکثر میزان عیدی نیز توان تامین هزینه های یک ماهه زندگی در شهرهای بزرگ را ندارد. پاداشی که قرار بود خستگی یک سال کار را برطرف کند، اکنون تنها به «کمک اضطراری» تبدیل شده است که قبل از رسیدن سال تحویل، در بازار گران قیمت آب می شود.
به گزارش اکو ایران به نقل از تابناک; مروری بر تاریخچه حقوق و دستمزد نشان می دهد روزی روزگاری کارگری می توانست در عید به فکر خرید خودرو باشد اما در سال ۱۴۰۵ سقف ۳۱ میلیون تومان عید فقط برای خرید چند دست لباس و تهیه یک وعده افطاری یا یک شام معمولی برای مهمانان نوروزی کفایت می کند.
طبق ماده واحده قانون تعیین تعطیلات، حداقل مرخصی یک سال کار معادل دو برابر حداقل مزد سالانه و حداکثر آن معادل سه برابر حداقل مزد است.
بنابراین حداقل عیدی کارگران حدود ۲۰ میلیون و ۷۸۰ هزار تومان و سقف آن حدود ۳۱ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان است. اما کارفرمایان مجازند در صورت تمایل و با توجه به شرایط اقتصادی و سطح حقوق کارکنان مبالغ بیشتری را به عنوان عیدی پرداخت کنند.
در حالی که صحبت از عیدی ۳۱ میلیون تومانی در نگاه اول رقم بزرگی به نظر می رسد، نقدی اساسی به ارزش زمانی پول وجود دارد. زیرا با توجه به روند تورم سال های اخیر، این رقم در سال ۱۴۰۵ احتمالا تنها برای خرید چند کالای اساسی یا هزینه های جاری یک خانوار در کمتر از یک ماه کافی خواهد بود.
طبق قانون کار، مقرری دو تا سه برابر پایه حقوق است، اما برای آن «سقفی» تعیین شده و حداکثر کمک هزینه (۳۱ میلیون تومان) با حداقل (۲۰ میلیون تومان) فاصله چندانی ندارد و این به معنای جریمه برای کارگران ماهر و متخصصی است که پایه حقوق بالاتری دارند، اما در هنگام دریافت کمک هزینه، سقف پاداش قانونی خود را دریافت نمی کنند.
اما موضوع مهم توانایی پرداخت عیدی توسط مشاغل کوچک است. به طوری که بسیاری از کارگاه های کوچک در پایان سال با بحران نقدینگی مواجه هستند و الزام به پرداخت ۲۰ تا ۳۰ میلیون عیدی برای هر کارگر، علاوه بر اینکه باعث اخراج کارگران در ماه های پایانی سال برای پرهیز از پرداخت عیدی می شود، حتی ممکن است منجر به توافقات زیرزمینی و پرداخت مبالغ کمتر از قانون شود.
