برای بسیاری از فعالان بازار، عبور شاخص داوجونز از مرز ۵۰۰۰۰ تنها یک رکورد تاریخی بود، اما برای دونالد ترامپ معنای بیشتری داشت. یک دستاورد سیاسی کامل او این حادثه را نشانه موفقیت سیاست های اقتصادی خود دانست و حتی پا را فراتر گذاشت. وعده داوجونز برای ۱۰۰۰۰۰ واحد تا پایان دوره ریاست جمهوری.
با این حال، بسیاری از اقتصاددانان تاکید می کنند که بازار سهام تنها یک ابزار برای اندازه گیری وضعیت اقتصاد است، نه تصویر کامل.
داوجونز تنها عملکرد ۳۰ شرکت بزرگ را نشان می دهد و به دلیل قدیمی بودن روش محاسباتی و وزن دهی بر اساس قیمت سهام، بیش از آنکه معیاری جامع برای سنجش سلامت اقتصاد باشد، یک شاخص نمادین و رسانه ای است.
امروزه شاخص هایی مانند S&P 500، نرخ بیکاری، تورم، رشد تولید ناخالص داخلی و وضعیت بازار کار تصویر دقیق تری از واقعیت اقتصادی ارائه می دهند.
ممکن است بازار سهام به بالاترین حد خود برسد، اما در عین حال، فشار تورمی، رکود دستمزدها یا افزایش نابرابری ادامه خواهد داشت.
با این حال، برای ترامپ، که سابقه طولانی در دنیای تجارت دارد، داوجونز یک “عدد طلایی” است. ساده، قابل فهم و مناسب برای روایت سیاسی. عددی که بیش از توضیح اقتصاد پیامی را ارائه می دهد.
