تخریب سینما نادر خیابان لالهزار تهران یک بار دیگر نگرانیها را درباره آینده بافت تاریخی و فرهنگی این خیابان افزایش داده است؛ به جای این بنای ارزشمند قرار است یک مجتمع تجاری ساخته شود.
این اتفاق در حالی رخ داده که لالهزار زمانی یکی از مهمترین مراکز فرهنگی، هنری و تفریحی پایتخت محسوب میشد و بسیاری از سینماها، تئاترها، کافهها و مراکز فرهنگی تهران در آن قرار داشتند. سینما نادر فعالیتش را در سال ۱۳۱۲ با نام «رویال» آغاز کرد و طی دهههای بعد به یکی از بخشهای مهم تاریخ سینمای لالهزار تبدیل شد. این ساختمان علاوه بر سالن نمایش فیلم، دفتر گروه سینماهای متحد تهران را نیز در طبقه بالای خودش جای داده بود. مهرداد زاهدیان، مستندساز و پژوهشگر، اعتقاد دارد ارزش چنین بناهایی تنها به معماری آنها محدود نمیشود؛ بلکه هر سینما و تئاتر بخشی از حافظه جمعی و روایت تاریخی تهران را در خودش جای داده است. طبق باور او، با حذف این فضاها، نسلهای آینده دیگر امکان لمس و تجربه مستقیم بخشی از گذشته فرهنگی شهر را نخواهند داشت.
از سوی دیگر، محدثه میر دریکوندی، معمار و متخصص مرمت بناهای تاریخی، مسئله مهمتر را مجوزی میداند که میراث فرهنگی برای تخریب سینما نادر صادر کرده است. او تأکید دارد لالهزار میراثی فراتر از یک خیابان معمولی میباشد و نباید ارزش زمین بر اهمیت تاریخی آن غلبه کند. این متخصص مرمت همچنین نسبت به ساخت مجتمعهای تجاری بزرگ در این محدوده هشدار داده و معتقد است چنین ساختوسازهایی میتواند تناسب تاریخی و شهری لالهزار را بیش از پیش تغییر دهد.
با این حال، کارشناسان تأکید دارند که هنوز امکان احیای هویت فرهنگی لالهزار وجود دارد. نمونههایی مانند تئاتر نصر نشان میدهند حفظ و مرمت بناهای تاریخی امکانپذیر است؛ اما ادامه تخریبها میتواند فرصت بازگرداندن جایگاه فرهنگی این خیابان را بسیار سختتر کند.
