وحید پورتجریشی؛ بازار: محمود نجفی عرب، رئیس اتاق بازرگانی تهران به تازگی از کسب توافق مشترک میان دو پلتفرم اسنپ و دیجیکالا با اتاق بازرگانی خورگوس چین برای فروش مستقیم کالاهای چینی در ایران در قالب مدل کسب و کار و فروش B۲C خبر داد.
خبرگزاری فارس روز ۲۶ آبانماه در خصوص این توافق نوشت: «به گفته رئیس اتاق تهران با گمرک هم صحبت شده و انبارها نیز آماده است و در اختیار شرکتهای فروش آنلاین کالا قرار میگیرد تا کالا به مقداری که نیاز هست وارد و فروخته شود. در حال حاضر اتاق بازرگانی خورگوس دفتری در تهران و اتاق ایران نیز دفتری در خورگوس راهاندازی کردهاند تا امور تجاری و لجستیکی دو طرف تسهیل شود».
بندر خشک خورگوس در استان سینیانگ چین و در مرز با کشور قزاقستان واقع شده است. در مسیر ریلی، قطارها در مرز خورگوس پس از انجام عملیات ترانسشیپمنت، وارد قزاقستان شده و سپس به سوی کشورهای ترکمنتسان و ایران روانه خواهند شد. با اینحال، در بخش جادهای، علاوه بر مسیر فوق، کامیونها قدرت مانور بیشتری داشته و میتوانند به ویژه در فصل یخبندان، از مسیر ازبکستان برای رسیدن به ترکمنستان استفاده نمیاند.
مزایای حمل ریلی بار در قیاس با جاده
باید در نظر داشت که جاده علیرغم انعطلاف پذیری و سرعت بالاتر نسبت به ریل، با محدودیتها و ریسک بالای سرمایه روبروست. مقایسه آمار سوانح ریلی و جادهای در سراسر جهان نیز این مدعا را اثبات میکنند. اما مشکل اصلی در قیاس میان حمل جادهای و ریلی، به اختلاف چشمگیر در توان حمل و البته امکان سیر در استپهای قزاقستان به ویژه در فصل زمستان بازمیگردد. در حالیکه بار محوری هر کانتینر ۲۰ فوت ریلی حدود ۲۸ تن است، توانایی حمل کانتینر برای کامیونهای ترانزیتی، زیر ۲۰ تن (بسته به شیب مسیر) خواهد بود. با این حساب، هر رام قطار باری، بسته به عواملی چون شرایط جغرافیایی، شیب و کیفیت و نوع ناوگان، مسیر تقریبا امکان حمل بیش از ۲۰ برابر یک کامیون ظرفیت خواهد داشت.
اما نگاهی به گردش مالی و حجم مبادلات بار میان دیجیکالا و اسنپ با مشتریان، نشان میدهد که حمل این حجم از بار احتمالی وارداتی، صرفا با اتکا به جاده امکانپذیر نباشد. لذا به نظر میرسد صرف اتکا به جاده، هر دو پلتفرم را با مشکلات زیادی به ویژه عدم امکان تحویل به موقع بار به ویژه در فصل زمستان مواجه سازد. از سوی دیگر، سیر ایمن قطار در قیاس با جاده، میتواند کمک شایانی به هر دو پلتفرم برای کاهش چشمگیر ریسک سرمایه آنها در انتقال بار از چین به ایران داشته باشد.
امکان توسعه صادرات با کمک ریل
نقش راه آهن در حفظ مسیر مبادلات بار بینالمللی به ویژه از زمان تجاوز ایالات متحده به کشورمان، بیش از پیش هویدا شد. در شرایطی که بنادر جنوبی تحت محاصره نیروهای نظامی آمریکا با کاهش چشمگیر ورود بار مواجه شدند، شبکه ریلی کشور توانست کالاهای اساسی کشور را از طریق کشورهای CIS به کشور وارد کرده و بخش قابل توجهی از فشار اقتصادی ناشی از جنگ را تعدیل نماید.
اما حقیقت امر این است که اگرچه به ویژه در زمینه اقتصادی، در شرایط شبه جنگی به سر می بریم، اما حفظ شاخص تراز تجاری در مبادلات فعلی نیز نباید به فراموشی سپرده شود. یک هفته پیش ایران برای سومین سال در نمایشگاه کالاهای وارداتی چین شرکت کرد که به گفته نجفیعرب در نمایشگاه امسال، کالاهایی مانند زعفران، خرما و خشکبار ایران با استقبال خریداران چینی روبرو شده و تقریباً تمام محصولات عرضهشده از سوی تجار ایرانی در روز پایانی به فروش رسید.
پس حتی در شرایط فعلی نیز علیرغم تمامی مشکلات موجود، هم دروازه بازارهای شرق به روی کالاهای ایرانی بسته نشده و هم ابزاری توانمند همچون حمل و نقل ریلی در اختیار کشور قرار دارد تا بتواند علاوه بر واردات کالاهاس اساسی، برای توسعه صادرات نیز از آن بهره کافی ببرد.
در پایان باید گفت که اگرچه کارکرد و نقش استراتژیک راه آهن در دوران جنگ و پسا جنگ به ویژه برای دولت و قانونگذاران روشن تر شده، اما همچنان نیازمند توسعه حمل و نقل ریلی و زیرساختهای مربوط به آن هستیم. تجارب تلخ جنگ به خوبی نشان داد که صرف اتکا به اقتصاد دریامحور، امری کشنده و خطرناک بوده و میبایست از تمامی شقوق حمل و نقل، به ویژه ریل و جاده برای ارتباط با شرکای تجاری به ویژه چین بهره برد.
منبع:تحلیل بازار





