پل شریدر هیچ‌وقت اهل پنهان‌کردن نظراتش نبوده و در گفت‌وگویی تازه با مجله Interview تأیید کرده که آخرین فیلمش، The Basics of Philosophy، از جشنواره‌های تلوراید، تورنتو و نیویورک جواب رد گرفته است؛ سه جشنواره‌ای که در گذشته بارها از آثار او استقبال کرده بودند.
در این فیلم، جک هیوستون نقش دکتر جان جوریسن را بازی می‌کند؛ استاد فلسفه‌ای که میان آینده‌ای که تلاش دارد برای خود بسازد و گذشته‌ای که نمی‌تواند از آن رها شود، گرفتار شده است. شریدر درباره دلیل رد شدن فیلمش از جشنواره‌های تلوراید و تورنتو گفت:
هر دو جشنواره به من گفتند که دلیل این تصمیم به موضوع فیلم مربوط می‌شود.
وقتی از شریدر پرسیده شد آیا ساخت آثار بحث‌برانگیز در دوران کنونی دشوارتر از گذشته شده، او بدون ملاحظه پاسخ داد:
فکر می‌کنم مردم امروز نسبت به گذشته زودتر آزرده می‌شوند.
فیلم The Basics of Philosophy نخستین بار خارج از بخش مسابقه جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و اخیراً نیز در جشنواره داون‌تاون، نخستین اکران خود در ایالات متحده را تجربه کرد. با این‌حال، این پرسش مطرح می‌شود که چرا جشنواره نیویورک فیلم را نپذیرفت؛ جشنواره‌ای که در قرن بیست‌ویکم بیشتر آثار شریدر را در برنامه خود قرار داده بود. آیا واقعاً موضوع فیلم تنها دلیل این تصمیم بود؟
سینما همواره به سراغ موضوعات تاریک و ناخوشایند رفته است. با این‌حال، نمی‌توان از مسئله مهم دیگری نیز چشم‌پوشی کرد. در آوریل ۲۰۲۵، دستیار سابق پل شریدر او را به تعرض متهم کرد و شریدر نیز تا ماه ژوئن همان سال تولید این فیلم را آغاز کرده بود. مسئولان جشنواره‌ها، معمولا جدا از جو حاکم تصمیم نمی‌گیرند و ساده‌لوحانه خواهد بود اگر تصور کنیم این اتفاقات هیچ نقشی در تصمیم‌های آن‌ها نداشته‌اند؛ فارغ از اینکه چه دلیلی به‌طور رسمی برای رد فیلم اعلام شده باشد.
کیفیت فیلم نیز مسئله دیگری به شمار می‌رود. نقدهایی که پس از نمایش The Basics of Philosophy در جشنواره ونیز منتشر شدند، از جمله، چندان مثبت نبودند. وبسایت راجر ایبرت احتمال داد که این اثر شاید ضعیف‌ترین فیلم دوران حرفه‌ای شریدر باشد و مجله تایم اوت نیز آن را اثری کسالت‌بار توصیف کرد. در نهایت، فیلم در وبسایت متاکریتیک امتیاز ۵۴ را به دست آورد. این اثر واکنش‌های بسیار متفاوتی برانگیخته و مسئولان انتخاب فیلم جشنواره‌ها نیز دلایل کافی برای کنار گذاشتن آن در اختیار داشته‌اند، بدون آنکه مجبور باشند دلایل ناگفته خود را آشکارا بیان کنند.
در هر صورت، پل شریدر در ۸۰ سالگی همچنان به دنبال برانگیختن واکنش‌های بحث‌برانگیز است. حتی اگر فیلم او را دوست نداشته باشیم، باز هم می‌توان این روحیه را تحسین کرد.
