یکی از رایج ترین تحلیل ها این است که با افزایش نرخ بهره و رشد بازده اوراق قرضه ژاپن، باید شاهد تقویت ین و خروج سرمایه از آمریکا باشیم. اما بازارها چنین رفتاری از خود نشان ندادند. دلیل این امر این است که نمی توان رفتار بازارهای مالی را تنها با تکیه بر یک متغیر توضیح داد. Carry Trade استراتژی است که در آن سرمایه گذاران از کشوری با نرخ بهره پایین پول قرض می گیرند و آن را در دارایی هایی با بازده بالاتر در کشور دیگر سرمایه گذاری می کنند. برای سالها، نرخ بهره بسیار پایین ژاپن باعث شده بود که سرمایهگذاران اوراق قرضه و داراییهای دلاری را با استقراض ین خریداری کنند.
علیرغم افزایش بازده اوراق قرضه ژاپن، برخلاف انتظار، موج گسترده ای از بازگشت این وجوه یا معکوس شدن معاملات حمل و نقل وجود نداشت. یکی از دلایل تاخیر دولت و بانک مرکزی ژاپن در واکنش به تورم بالا بود. سیاست های پولی انقباضی دیرتر از حد انتظار اجرا شد و در عین حال دولت به سیاست های کسری بودجه ادامه داد. عواملی که مانع از تقویت قابل توجه ین شد.
از سوی دیگر در آمریکا با وجود رشد بازار سهام، کاهش قیمت اوراق، نگرانی از آینده اقتصاد و تداوم کسری تجاری، تقاضا برای دلار همچنان بالاست.
نمونه مشابهی را می توان در کره جنوبی مشاهده کرد. با وجود عملکرد قوی غولهای فناوری مانند سامسونگ و SK Hynix، ارزش وون به پایینترین سطح خود از سال ۲۰۰۸ رسیده است. این همچنین نشان میدهد که جریان سرمایه و ارزش ارز را نمیتوان صرفاً با تغییر در نرخهای بهره یا عملکرد چند شرکت بزرگ قضاوت کرد و لزوماً معکوسهای تجاری رخ نمیدهد.
