منتشر شده در ۲۴ فروردین ۱۴۰۵ ساعت ۱۲:۳۳
به تازگی یکی از مدیران ارشد چری از سیاست های جدید چری مبنی بر همکاری های گسترده مشترک و ساخت اکوسیستم های اقتصادی گفت.
به تازگی یکی از مدیران ارشد چری از آغاز دوران جدیدی از فعالیت های این نشان مطرح چینی گفت. این دوران با نام عصر جدیدی از همکاری های مشترک یا جوینت ونچرها شناخته می شود و یک تغییر اساسی در استراتژی های این خودروساز بزرگ چینی است. قبل تر چری را به عنوان بزرگ ترین صادرکننده خودرو در چین می شناختیم. علی رغم اینکه عموم مردم در ایران تصور می کنند بازار ایران برای چری بسیار حیاتی است و از شریان های اصلی این شرکت محسوب می شود اما لازم است بدانید که چری در سال های اخیر بازارهای استراتژیک و مهم تری دارد و ایران تنها یکی از بازارهای هدف این برند است و مهم ترین آن ها هم نیست. اما سیاست جدید چری به سمت ساخت اکوسیستم های اقتصادی در بازارهای هدف می رود و دیگر محدود به صادرات نیست. مبنای سیاست های جدید این شرکت این است که پلتفرم، تکنولوژی و سرمایه گذاری های مشترک باعث شود تا تولید محلی را بر مبنای همکاری رقم زند.
جایگزینی مدل برد-برد
قبل تر صادرات خودروهای چینی به یک کشور به این معنی بود که خودروهای این خودروساز باید با خودروهای وارداتی دیگر و همچنین خودروهای محلی رقابت می کردند و بر همین اساس یک مدل برد-باخت رقم می خورد. در اکثر موارد هم قیمت رقابتی چینی ها باعث شده بود تا برد نسبی را برای خودروهای چری به خصوص برای بازارهای در حال توسعه داشته باشیم. اما حالا چری می خواهد فرمول برد-برد را جایگزین کند به این معنی که با خودروسازان بازارهای هدف جوینت ونچرهای بزرگی را تاسیس می کند تا با هم شریک شوند. این باعث می شود خودروسازان محلی هم رقابت داشته باشند، هم از این رقابت سود ببرند. به طور کلی این رویه می تواند باعث توسعه بازارهای هدف هم بشود و قطعا سود قابل توجهی را هم برای چری به ارمغان بیاورد.
فریلندر ؛ نخستین گام از مدل جدید
قبل تر در اخبار منتشر شده از کانسپت و مدل های فریلندر اخباری را منتشر کرده بودیم. فریلندر برندی مشترک تحت جوینت ونچر چری و جگوار لندروور است که قرار است در آینده محصولات متنوعی داشته باشد. این یعنی چری حالا فقط خودرو صادر نمی کند بلکه به صادرات پلتفرم و تکنولوژی روی آورده و به نوعی توسعه حرفه ای و عمیق بازارها را تحت نظر دارد.
تغییر رویه چینی ها و سهم ایران
آنچه در ایران از برندهای چینی دیده بودیم چیزی بین صادرات و تولید بود. خودروهای چینی در ایران بر اساس قراردادهای مختلف مونتاژ می شدند اما سهم داخلی سازی اصلا چشمگیر نبود و انتقال تکنولوژی هم بیشتر به شوخی شبیه بود. به زبان ساده اگر چین بخواهد سیاست جدید را در ایران هم به کار ببرد، باید شاهد تاسیس برندهای جدید و طراحی های متفاوت باشیم و میزان داخلی سازی باید قابل توجه باشد. اگرچه در سال های اخیر خرید پلتفرم و داخلی سازی بالا را در محصولاتی نظیر ایگل و یا انووی دیده ایم اما رویه جدید چینی ها باید شامل خودروهای مدرن تر و مدل های بیشتر در ایران شود. البته که در شرایط فعلی و نامشخص بودن تکلیف جنگ در ایران، فعلا سرمایه گذاری خارجی خودرویی در ایران اصلا در دسترس نیست اما باید یادمان باشد که بازارهایی که از سیاست جدید چینی ها بهره می برند، قطعا در مسیر توسعه و رقابت قرار خواهند گرفت و باید دید آیا باز هم ایران از غافله توسعه صنعتی عقب می ماند یا خیر؟
