به گزارش خبرگزاری تسنیم ، هوشنگ جزی زاده، پیشکسوت کم نظیر هنرهای سنتی ایران، عمری طولانی را صرف تدریس، پرورش شاگردان و خلق آثار ماندگار کرد. آثار او نه تنها در موزه ها و مجموعه های داخلی و خارجی نگهداری می شود، بلکه نسل های جدیدی از هنرمندان ایرانی نیز از میراث او الهام گرفته اند.
امیرهوشنگ جزی زاده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۱۲ در اصفهان به دنیا آمد. علاقه و استعداد او به هنر از همان دوران کودکی مشهود بود و تحصیلات خود را در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان آغاز کرد. او بعداً با بورس تحصیلی به انگلستان رفت تا مهارت های خود را در طراحی و هنرهای تجسمی تکمیل کند. او پس از بازگشت به ایران، سال ها به تدریس مینیاتور، طراحی فرش و تذهیب پرداخت و نسل های زیادی از هنرمندان امروزی را پرورش داد. او معتقد بود که آموزش هنر تنها انتقال تکنیک نیست، بلکه پرورش ذهن خلاق هنرمند است.
آثار استاد جزی زاده بازتابی از سنت کلاسیک نقاشی ایرانی و در عین حال آمیخته با خلاقیت شخصی و نگاه مدرن است. او معتقد بود که هنر باید پیام، روح و تجربه زیسته را منتقل کند نه اینکه صرفاً از سبک های گذشته تقلید کند. همین نگرش باعث شد که آثار او در ایران و حتی خارج از کشور مورد توجه قرار گیرد و او را به عنوان یکی از چهره های ماندگار هنر نقاشی برجسته کرد.
در مراسم بزرگداشت استاد جزی زاده که چندی پیش در اصفهان برگزار شد، همراه با رونمایی از کتاب نفیس «کمال حسن» شامل گزیده ای از آثار وی، مستند «بهای عشق» که روایتی تصویری از زندگی هنری وی است نیز به نمایش درآمد. این مراسم نشان داد جزی زاده نه تنها هنرمند بزرگی بود، بلکه نماد پیوند هنر، تجربه و عشق به زیبایی بود. هنری که فراتر از زمان و مکان باقی می ماند.
یکی از بزرگترین میراث استاد جزی زاده شاگردان ایشان هستند. او با صبر و تواضع نه تنها به آموزش فنون پرداخت، بلکه روحیه هنر و بینش خلاق را در شاگردان خود پرورش داد. بسیاری از هنرمندان امروز می گویند که استاد آنها را با حس تجربه شخصی و نه صرفاً تقلید از گذشته به درک هنر واداشت.
انتهای پیام/
منبع:تسنیم
