بازار کولر گازی در ایران کاملا وارداتی و مصرف گرا است و تولیدات داخلی در واقع نقش حاشیه ای و کم عمق ایفا می کند.
در سال های اخیر، بازار از کالاهای مارک دار و لوکس فاصله گرفته و به سمت اشباع از محصولات اقتصادی که عمدتاً ساخت چین و بر اساس تولید انبوه است، رفته است.
شکاف عمیق بین واردات و صادرات نشان دهنده وابستگی ساختاری این صنعت به کشورهای خارجی و فقدان مزیت رقابتی در زنجیره تولید داخلی است. تصویری که میتوان آن را به وضوح در دادههای نوار صوتی جمعآوری کرد.
ارزش واردات کولر گازی تا پایان ۹ ماهه سال ۲۰۲۵ به حدود ۲۸۹ میلیون دلار رسیده و پیش بینی می شود تا پایان سال از رکورد ۳۸۵ میلیون دلار عبور کند.
در مقابل، صادرات در مقایسه با واردات کم است و عمدتاً به پروژه های خاص یا سفارشات محدود اختصاص دارد.
نتیجه این ساختار تراز تجاری با کسری شدید و مزمن است. به طوری که به ازای هر یک دلار صادرات، حدود ۶۰ دلار واردات انجام می شود.
این نسبت ۶۰ به ۱ نشان دهنده عدم تعادل پایدار در این بازار است که برای فعالان تجاری از اهمیت بالایی برخوردار است.
از نظر شرکای تجاری، واردات کولر گازی تقریباً در انحصار ساختار دوقطبی است: چین با سهم حدود ۶۰ درصد و امارات متحده عربی با ۳۲ درصد بر بازار تسلط دارند و ترکیه با فاصله طولانی تنها رقیب کیفی است.
در سمت صادرات، وابستگی ۵۰ درصدی به عراق به عنوان یک بازار انبوه و ارزان مشهود است و در عین حال، ونزوئلا به عنوان یک مشتری استراتژیک برای پروژه ها و کالاهای با قیمت بالا ظاهر می شود.
اطلاعات دقیق تر در https://sadboard.com موجود است.





