به گفته گروه بین المللی TASNIM ، وزرای امور خارجه ایران ، چین و روسیه نامه مشترکی را به وزیر امور خارجه سازمان ملل و رئیس شورای امنیت ارسال کردند و تلاشهای سه کشور اروپایی را برای احیای قطعنامه های شورای امنیت لغو شده علیه کشور ما رد کردند ، اظهار داشت: اعلام سه کشور اروپا و شورای امنیت باید مورد توجه قرار گیرد.
متن کامل این نامه به شرح زیر است:
ما ، وزیران خارجی جمهوری خلق چین ، جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه ، تأکید می کنیم که برنامه جامع اقدام (BJAM) ، که توسط قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل (۲۰۱۵) تصویب شده است ، در دیپلماسی چند جانبه بی نظیر است و الگویی برای حل دیپلماسی. do.
بیانیه مشترک اجلاس پکن بین چین ، ایران و روسیه (۱۴ مارس ۲۰۲۵) ، که بر لزوم پایان دادن به تمام تحریم های یک جانبه غیرقانونی تأکید داشت. تنها گزینه عملی و قابل اعتماد بر اساس اصل احترام متقابل هنوز تنها گزینه عملی و قابل اعتماد است. و اینکه احزاب مربوطه باید متعهد شوند که ریشه های وضعیت فعلی را برطرف کنند و تحریم ها ، فشار یا تهدید به زور را نادیده بگیرند.
ما می خواهیم توجه شما را به یک موضوع فوری که مربوط به اختلال در اجرای شورای امنیت سازمان ملل از قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) است ، جلب کنیم ، که برنامه جامع عمل جامع را تصویب کرده است. به ویژه ، ما به ادعاهای وزرای خارجی فرانسوی ، آلمان و انگلیس در نامه مورخ ۶ سپتامبر ۱۴۰۴ اشاره می کنیم ، که در آن بند ۱۱ اجرایی و “بازگشت خودکار بازگشت تحریم ها” ، که در این قطعنامه برای اعضای اخوان پیش بینی شده است.
این حرکت به وضوح با وضوح متناقض است و از این رو ذاتاً قانونی و غیرقابل انکار است. مسیری که توسط Troica انجام شده است ، سوءاستفاده از صلاحیت و کارکردهای شورای امنیت سازمان ملل است ، در حالی که اعضای شورا و جامعه بین المللی دلایل اساسی فروپاشی در اجرای Brajam و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت را گمراه می کنند. در ابتدای تشکیل کارگزاری ، هنگامی که مکانیزمی که “بازگشت اتوماتیک تحریم ها” نامیده می شود پیش بینی می شد ، تصور اینکه ایالات متحده اولین طرفی است که تعهدات خود را نقض می کند ، دشوار بود.
تصمیم ایالات متحده در ماه مه سال ۲۰۱۸ مبنی بر خارج شدن از کارگزاری و تضعیف قطعنامه اساساً بر راه و شرایط متوسل شدن به “بازگشت خودکار تحریم ها” تأثیر گذاشت. مکانیسمی که دیگر نمی تواند در رابطه با ایران مورد استفاده قرار گیرد ، مگر اینکه به شکست عمده ایالات متحده به درستی رسیدگی شود.
بسیار مایه تاسف است که آلمان ، فرانسه و انگلستان و همچنین اتحادیه اروپا ، نه تنها با تحریم های تبعیض آمیز و غیرقانونی ایالات متحده علیه ایران همراه بودند ، بلکه اقدامات محدود کننده آنها را نیز بر خلاف تعهدات آنها تحت قطعنامه ۲۲۳۱ و بریگام ، از جمله در آستانه “روز انتقال” در تاریخ ۱۸ اکتبر به دست آوردند.
در همین راستا ، مناسب است که اصل اساسی حقوق بین الملل را که توسط دیوان بین المللی دادگستری تصویب شده است ، به یاد بیاوریم. اصلی که می گوید: “طرفی که تعهدات خود را از بین می برد یا اعمال نمی کند ، نمی تواند به حقوقی که ادعا می شود ناشی از آن رابطه باشد ، استناد کند.” در مقابل ، اقدامات جبرانی ایران ، از جمله تعلیق اجرای تعهدات برژامی ، صرفاً در پاسخ به عقب نشینی ایالات متحده و نقض تمام تعهدات آن و پس از مدت طولانی پیروی مداوم به ایران و ترویکا/اتحادیه اروپا برای جبران خسارت انجام شد. تعامل ایران نمی تواند مبنایی برای فعال کردن مکانیسم “بازگشت خودکار تحریم ها” باشد. این مکانیزم قابل قبول نیست که به گونه ای مورد سوء استفاده قرار گیرد که عقب نشینی ایالات متحده و عدم موفقیت Troika/اتحادیه اروپا در انجام تعهدات خود ، از جمله تعهدات مندرج در جلسه کمیسیون مشترک در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۱۸.
قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت غیر قابل برگشت است و بخشی جدایی ناپذیر از آن است. بنابراین ، بند ۱۱ اجرایی این قطعنامه ممکن است به طور مستقل از بندهای ۳۶ و ۳۷ تفسیر نشود. در حقیقت ، ترویکا حق ندارد قبل از الزامات مندرج در بند ۳۶ ، بند ۱۱ اجرایی را ذکر کند و به شورای امنیت سازمان ملل متحد کاملاً رعایت کرده و به آن اطلاع دهد.
ادعاهای Troika مبنی بر اینکه آنها روند کار را در بند ۳۶ Brajam انجام داده اند اشتباه است. واقعیت این است که کمیسیون مشترک بریگام هرگز برای بررسی مکاتبات آلمان ، فرانسه و انگلستان در ۲۴ ژانویه ۱۳۹۸ (۱۴ ژانویه ۲۰۲۰) ملاقات نکرد.
مکانیسم حل اختلاف به دلیل برخی از خلاء های آیینی فعال نشده است. این امر به نوبه خود تحقیق در مورد موضوع در سطح وزرای خارجی یا در هیئت مشورتی غیرممکن شد. از آنجا که الزامات مندرج در بندهای ۳۶ و ۳۷ برآورده نشده است ، مکاتبات وزیران خارجی فرانسوی ، آلمان و انگلیس را نمی توان “اعلامیه یکی از کشورهای شرکت کننده در برادری تحت بند ۱۱ قطعنامه ۲۲۳۱” در نظر گرفت.
توجه به این نکته حائز اهمیت است که نگرانی های هسته ای در قطعنامه های شورای امنیت قبلی در مورد ایران از طریق تیپ به طور کامل برطرف شد. آژانس بین المللی انرژی اتمی تعهد کامل ایران را در مورد تعهدات مربوطه در گزارش مدیر کل به دولت های دولت GOV/2015/68 دسامبر ۲۰۱۵ و در قطعنامه GOV/2015/72/14 تأیید کرد. با این حال ، تحمیل تحریم ها به شورای امنیت علیه ایران یک اقدام غیر منطقی و مسخره خواهد بود.
چنین اقدامی صرفاً به علی رغم نارسایی اساسی آنها ، از بین بردن سالهای تلاش دیپلماتیک ، تضعیف اعتبار توافق های چند جانبه و ترک سابقه خطرناکی برای اجرای انتخابی تعهدات بین المللی ، به تروایکا پاداش می دهد. بنابراین ، رعایت کامل به وضوح ۲۲۳۱ ، از جمله جدول زمانی موجود ، مهم است.
با توجه به موارد فوق ، شورای امنیت سازمان ملل نمی تواند بر اساس مکاتبات ارائه شده توسط Troika اقدام کند و باید به عنوان یک آگاه و ناکارآمد در نظر گرفته شود. هرگونه اقدام یا اقدامی که برای بی اعتنایی یا ناسازگاری با قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت انجام می شود ، نمی تواند تعهدات قانونی بین المللی را برای کشورهای عضو سازمان ملل انجام دهد.
ما از اعضای شورای امنیت سازمان ملل می خواهیم تا ادعاهای فرانسه ، آلمان و انگلستان را رد کنند تا به مکانیسم “بازگشت خودکار تحریم ها” متوسل شوند و بر تعهد آنها به اصول حقوق بین الملل و دیپلماسی چند جانبه تأکید کنند.
ما از فرانسه ، آلمان و انگلستان می خواهیم تا مسیر مخرب خود را تغییر دهند ، عقب نشینی کنند و همانطور که آنها در ۳۰ اوت ۲۰۱۰ به ایالات متحده توصیه کردند ، “از هر عملی که صرفاً شورای امنیت را عمیق تر می کند یا عواقب منفی جدی در روند کار خود دارد ، خودداری کنید.”
ضروری است که احزاب مربوطه همچنان به یافتن یک راه حل سیاسی متعهد باشند. راه حلی که از طریق تعامل دیپلماتیک و گفتگو مبتنی بر احترام متقابل ، نگرانی های همه طرفین را در نظر بگیرید و از تحریم های یک جانبه ، تهدیدات زور یا هر اقدام دیگری که می تواند اوضاع را تشدید کند ، خودداری کنید.
ما همچنین از همه کشورها دعوت می کنیم تا در ایجاد یک محیط مطلوب و شرایط برای تلاش های دیپلماتیک مشارکت کنند.
پایان پیام/
منبع:تسنیم
