با گسترش هوش مصنوعی، برخی از تولیدکنندگان محتوا اقدام به ساخت سریال «آقای هاشمی» و «متهم گریخت ۲» در اینستاگرام کردند.
در دنیای امروز که هوش مصنوعی به شکلی باورنکردنی در حال تغییر مرزهای واقعیت و خیال است، از تولید فیلم و حل مسائل پیچیده گرفته تا بازسازی چهرههای از دست رفته، این فناوری همهگیر شده است. اما شاید یکی از جذابترین کاربردهای این تکنولوژی، بازسازی جهانهای نوستالژیکی باشد که سالهاست از حافظه جمعی ما فاصله گرفتهاند. یکی از این نمونههای اخیر، تلاش برای زنده کردن فضای کتابهای درسی قدیمی از طریق هوش مصنوعی است.
آیا هنوز «آقای هاشمی» را به یاد دارید؟ همان شخصیتی که سالها در صفحات کتاب تعلیمات اجتماعی کلاس سوم دبستان زندگی میکرد. برای نسلهای متولد دهه ۶۰ و ۷۰، داستان خانواده پنجنفره آقای هاشمی که کارمند اداره پست بود و با انتقال کاری از کازرون به نیشابور رفت، بخشی از خاطرات دوران کودکی بود. با تغییر محتوای کتابهای درسی در سال ۱۳۹۴، این داستان به بایگانی خاطرات پیوست، اما حالا سازندگان با استفاده از هوش مصنوعی، سعی کردهاند این دنیای ملموس را به قالب یک سریال اینستاگرامی درآورده و دوباره به نمایش بگذارند.
مشاهده دوباره خانه آقای هاشمی و حضور طاهره خانم در فضای دیجیتال، تجربهای فراتر از یک تماشای ساده است. سازندگان با هوشمندی، هسته اصلی داستان را از دل کتابهای قدیمی بیرون کشیدهاند. اگرچه محدودیتهای فعلی هوش مصنوعی باعث شده تا در بخشهایی از دیالوگها و کیفیت صدا، ضعفهایی دیده شود، اما در بازسازی جزئیات بصری تلاش قابل توجهی صورت گرفته است؛ از چرخ خیاطی کلاسیک طاهره خانم گرفته تا دکوراسیون اصیل ایرانی که سعی دارد حالوهوای آن دوران را تداعی کند. شخصیتپردازی آقای هاشمی در این اثر، با وجود ضعفهای فنی، بسیار موفقتر از سایر کاراکترها انجام شده است.
نکته جالب توجه در این میان، مقایسه این اثر با تولید اخیر دیگری به نام «متهم گریخت ۲» است. در حالی که سریال «آقای هاشمی» با وجود نقصهای متعدد، اثری منسجم و قابلقبول به نظر میرسد، نسخه دوم «متهم گریخت» با چالشی بزرگ روبروست. این دنباله که تلاش میکند مسیر زندگی خانواده هاشمآقا را در تهران، با محوریت پدربزرگ شدن هاشمآقا و بازگشت شخصیتهای قدیمی روایت کند، بیشتر از آنکه بر روایت داستان تمرکز کند، درگیر فرم و تکنیک شده است.
به نظر میرسد عجله در تولید و عدم پرداخت دقیق به لایههای داستانی، باعث شده تا «متهم گریخت ۲» اثری ناامیدکننده و حتی تا حدی غیرقابلتحمل باشد. اشتباه بزرگ سازندگان این بوده که تصور کردهاند تنها با زنده کردن چند ثانیه از خاطرات، میتوان یک داستان منسجم ساخت. حقیقت این است که ادامه دادن یک میراث خاطرهانگیز، سختترین کار ممکن است؛ چرا که شما نمیتوانید بدون داشتن یک ساختار داستانی محکم و مصالح لازم، صرفاً بر پایه نوستالژی، یک دنیای بزرگ را بازسازی کنید. در نهایت، در حالی که «آقای هاشمی» موفق شده با احترام به ریشههای خود، مخاطب را درگیر کند، «متهم گریخت ۲» در تلهی تولید عجولانه و تمرکز بیش از حد بر فرم گرفتار شده است.
