منتقدان نظرات خودشان را درباره انیمیشن Minions & Monsters بیان کردند و این اثر نمرات خوبی از آنها گرفته است.
انیمیشن Minions & Monsters توسط پیر کافین کارگردانی شده و نویسندگی آن را کافین و برایان لینچ بر عهده داشتهاند. این اثر که توسط استودیو ایلومینیشن تهیه شده، سومین قسمت از سری پیشدرآمد مینیونها و هفتمین فیلم از کل فرنچایز Despicable Me محسوب میشود. داستان فیلم در سال ۱۹۲۰ روایت میشود، یعنی ۴۸ سال پیش از وقایع فیلم Minions. در این مسیر، مینیونها تلاش میکنند تا در دوران هالیوود کلاسیک، فیلمی در سبک هیولا بازی بسازند. صداپیشگان برجستهای همچون تری پارکر، آلیسون جانی و کریستوف والتز در این اثر حضور دارند.
منتقدان بر این باور هستند که مینیونها میل خود به هرجومرج را به تاریخ هالیوود میآورند؛ این اثر یک شوخی محبتآمیز و جذاب با جادوی فیلمسازی است که لذتبخشترین بخش از این مجموعه را رقم زده است.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۵۴ نقد برای انیمیشن Minions & Monsters منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۸۹ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۸ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۶۸ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده میکنید.
نظر منتقدان درباره انیمیشن Minions & Monsters
- راتن تومیتوز: ۵۴ نقد – امتیاز ۸۹ درصد
- متاکریتیک: ۱۸ نقد – امتیاز ۶۸ از صد
«۸۸/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: کلینت ورثینگتون»
این یک پیروزی واقعی است، نه تنها در ساختار خود به عنوان یک کمدی مخصوص کودکان، بلکه به عنوان چکیدهای از تمام پیشگامان سینما که راه را برای وجود و موفقیت چیزی مانند Minions هموار کردند.
«۸۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: گای لاج»
حتی با اینکه فیلم در نهایت تسلیم قواعد معمول میشود، اما در بیشتر زمان خود یک سرگرمی عامهپسند، عجیب و پرشور است که باعث میشود با آن همراه شوید: این فیلم زیبا اما کاملاً دیوانهوار است، و این چیزی فراتر از آن چیزی است که هفتمین قسمت در هر فرنچایز انیمیشنی میتواند باشد.
«۸۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: اریک گلدمن»
چه کسی فکرش را میکرد، اما هفتمین فیلم از مجموعه Despicable Me ممکن است بهترین آنها تا به امروز باشد؛ چرا که انیمیشن Minions & Monsters از آن موجودات کوچک عاشق موز استفاده میکند تا ستایشی از هالیوود اولیه و قدرت سینما و داستانسرایی بسازد.
«۶۷/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: جسی هاسنگر»
بسیار شوکهکننده است که چقدر تلاش برای گنجاندن مینیونها در تاریخ سینما خوب جواب میدهد. برای بخش بزرگی از مدت زمان ۹۰ دقیقهای، طرفداران فیلم ممکن است واقعاً احساس کنند که مثل بچههای خندهرو یا حداقل مثل پیرمردهای فعال در فیسبوک هستند.
«۶۰/۱۰۰ – Empire | منتقد: جان نوجنت»
لحن کلی فیلم مثل همیشه کودکانه باقی میماند. فیلمی است احمقانه، خندهدار و با قاطعیت به بیمغزی وفادار است. تلاش کمی برای اضافه کردن عمق به داستان، آنگونه که شاید پیکسار انجام دهد، صورت گرفته است؛ این فیلم اساساً دوباره فقط مجموعهای از موقعیتهای ساختگی برای انجام شیطنتهای پر هرجومرج توسط موجودات کوچک است.
«۶۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: لیز دکلان»
اعتراف میکنیم که هنوز هم کنار آمدن با نحوه صحبت کردن مینیونها دشوار است، حتی اگر این همان چیزی باشد که بچهها دوست دارند. با این حال، انیمیشن Minions & Monsters در جنبههای بسیار دیگری میدرخشد که باعث میشود سرعت بسیار بالای داستان را به راحتی ببخشیم.
«۴۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: رافائلا باسیلی»
اگر فیلم در چارچوب ایده هوشمندانه خود یعنی مبارزه مینیونها برای حفظ جایگاهشان در هالیوود محدود میشد، شاید میتوانست به سادگی شفافی که ویژگی فیلمهای خوب کودکان است دست یابد. اما با هدفگذاری برای هدایت مینیونها به سمتی جدیدتر و هوشمندتر و در عین حال راضی کردن انتظارات از آن زبانهای نامفهوم که توسط این مجموعه ایجاد شده، پیر کافین بیش از توان خود تلاش کرده است.
