وابستگی به سوخت های فسیلی فقط یک مسئله تامین انرژی نیست. این یک کانال انتقال عدم اطمینان به کل اقتصاد است.
هرگونه شوک ژئوپلیتیکی – از اختلال در تنگه گرفته تا جنگ – می تواند مستقیماً به تورم، رشد زدایی و بی ثباتی تبدیل شود.
در همین حال، انرژی های تجدیدپذیر یک تغییر ساده در منبع انرژی نیست، بلکه طراحی مجدد منطق اقتصاد انرژی است: حذف ارتباط مستقیم بین تولید برق و نوسان قیمت های جهانی.
زمانی که سهم انرژی های تجدیدپذیر افزایش می یابد و همزمان مصرف نهایی به سمت برق می رود، از شدت انتقال شوک های قیمتی به اقتصاد کاسته می شود.
نتیجه فقط انرژی پاک تر نیست. اقتصاد با ثبات تری با وابستگی کمتر به واردات و ریسک های خارجی است.
اما این مزیت تنها در مقیاس های بزرگ و با سرمایه گذاری مکمل به ویژه در ذخیره سازی انرژی محقق می شود.
