این روزها هوش مصنوعی نه تنها موتور محرکه بازارهای سهام است، بلکه یکی از محورهای اصلی رقابت ژئواکونومیک جهان است. در نشست اخیر در دهلی نو، رهبران سیاسی و مدیران فناوری بار دیگر به این سوال پرداختند که آیا آمریکا جلوتر است یا چین. جرد کوهن این دوگانگی را گمراه کننده می داند و تاکید می کند که هوش مصنوعی یک مسابقه یک طرفه نیست.
ایالات متحده در تراشه های پیشرفته، مدل های بزرگ و مقیاس سرمایه گذاری برتر است، اما در زیرساخت های انرژی و مقررات با چالش هایی مواجه است. در مقابل، چین به دنبال بهره برداری از مقیاس داخلی خود با تمرکز بر کاربردهای عملی است. در عین حال، محدودیت های صادراتی ایالات متحده و تسلط چین بر مواد معدنی حیاتی، رقابت را پیچیده کرده است.
پیام دهلی نو روشن بود: آینده این رقابت نه تنها به نوآوری، بلکه به ترکیب هوشمند سرمایه، زیرساخت، زنجیره تامین و حکومت بستگی دارد. معادله ای که می تواند توازن قوا را در قرن بیست و یکم شکل دهد.
