بودجه ۱۴۰۵ نشانه ورود به فاز جدیدی در مدیریت نفت است. مرحله ای که می توان آن را «آغشته به روغن» نامید. در این مدل، نفت دیگر به سادگی فروخته نمی شود تا درآمد خود را به خزانه واریز کند. بلکه بخشی از آن مستقیماً به نهادها اختصاص می یابد.
این فرآیند به طور موثر نوعی “بودجه سایه” را ایجاد می کند که شفافیت کمتری نسبت به بودجه رسمی دارد. در لایحه سال آینده حدود ۱۰ میلیارد دلار نفت به عنوان سهمیه تعیین شده است. در همان زمان، دولت فروش روزانه ۱.۷۷ میلیون بشکه را پیش بینی کرده است. در حالی که برخی برآوردها این عدد را خوش بینانه می دانند.
نتیجه امکان کسری پنهان است. برای جبران این فاصله، سهم صندوق توسعه ملی کاهش و نرخ ارز افزایش یافته است. تراز بودجه ممکن است در ظاهر حفظ شود، اما اثر واقعی آن بر اقتصاد کاهش قدرت خرید و فشار بیشتر بر معیشت مردم خواهد بود.
