زمستان امسال دولت پزشکی ظاهرا ارز ترجیحی را حذف کرد اما در واقع قیمت آن به ۱۱۲ هزار و ۵۰۰ تومان افزایش یافت که به معنای افزایش تقریبا ۳۰۰ درصدی است.
دولت تصمیم گرفت درآمد حاصل از این تغییر را در قالب کوپنهای مستقیم به مصرفکننده تخصیص دهد و حمایت از تولیدکننده کاهش یافت، به این معنی که قیمتها به سمت واقعیتر شدن حرکت کردند.
نتیجه رشد افسارگسیخته قیمت کالاهای اساسی بود. به عنوان مثال روغن خانواده بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ درصد افزایش یافت.
اما در این بین رسانه های دولتی با رویکرد پوپولیستی، ذینفعان ارز ترجیحی را شرکت های خصوصی معرفی می کنند، در حالی که حاشیه سود بخش خصوصی کاهش یافته و مسئولیت واقعی بر عهده دولت است.
