فیلم Return to Silent Hill که اقتباسی از بازیهای ویدیویی است، امتیازات پایینی از منتقدان گرفته است.
فیلم Return to Silent Hill یک اثر ترسناک روانشناختی فراطبیعی است که نویسندگی و کارگردانی آن را کریستوف گانز بر عهده دارد و فیلمنامه با همکاری ساندرا وو-آن و ویل اشنایدر نوشته شده است. این فیلم از بازی ویدیویی Silent Hill 2 محصول ۲۰۰۱ از شرکت کونامی الهام گرفته است.
فیلم Return to Silent Hill سومین قسمت از مجموعه فیلمهای Silent Hill محسوب میشود و در عین حال یک ریبوت برای این فرنچایز سینمایی به شمار میآید. داستان فیلم با بازی جرمی ایروین و هانا امیلی اندرسون، حول محور جیمز ساندرلند شکل میگیرد، مردی شکسته و ازهمگسیخته که پس از دریافت یک نامه مرموز، دوباره به شهر Silent Hill بازمیگردد تا عشق گمشدهاش را پیدا کند. اما او با شهری مواجه میشود که دیگر شبیه گذشته نیست و در میان موجودات ترسناک آشنا و چهرههای جدید، بهتدریج نسبت به سلامت روان خود دچار تردید میشود.
منتقدان بر این باور هستند که فیلم Return to Silent Hill یک دنباله بصری شلوغ و کممایه است که با ریتم کند پیش میرود و فاقد عمق تماتیک اثر اصلی است و در میان مه و ابهام گم میشود.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۴۵ نقد برای فیلم Return to Silent Hill منتشر شده که امتیاز ۱۸ درصد را برای آن به همراه داشته است. در وب سایت متاکریتیک نیز امتیاز ۳۳ از صد برای این فیلم به ثبت رسیده که بر اساس ۱۳ نقد منتشر شده برای آن در این وب سایت است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده میکنید.
نظر منتقدان درباره فیلم Return to Silent Hill
- راتن تومیتوز | ۴۵ نقد – امتیاز ۱۸ درصد
- متاکریتیک | ۱۳ نقد – امتیاز ۳۳ از صد
«۶۳/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: سایمون آبرامز»
دنباله گانز همان تجربه تکراری را ارائه میدهد، بنابراین احتمالاً برای کسی که از گم شدن در مه لذت نمیبرد، جذاب نخواهد بود.
«۵۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: جسی شیدین»
فیلم Return to Silent Hill بدترین قسمت از این مجموعه فیلمهای اقتباسی از بازیهای ویدیویی نیست، اما هیچ چیزی ارائه نمیکند که اثر اصلی بهتر از آن انجام نداده باشد.
«۵۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: گرنت هرمانز»
گانز و دیگر نویسندگان، ساندرا وو-آن و ویل اشنایدر، واضحاً قصد داشتند ترجمهای وفادار از بازی دوم مجموعه ارائه دهند، اما ترکیب تغییرات غیرضروری در داستان و نبود عمق تماتیک در بخشهایی از روایت، باعث شده بازگشت کارگردان به این فرنچایز ترکیبی عجیب از بازسازیهای هیجانانگیز، جلوههای بصری زیبا و اجرای ناامیدکننده باشد.
«۴۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: جسی هاسنگر»
۲۰ سال بعد، گانز هنوز نتوانسته راهی برای فرار از محدودیتهای باز و بدون پایان گیمپلی پیدا کند، یا حتی حرکت رو به جلوی بازی با مأموریت مشخص را به فیلم منتقل کند.
«۳۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: راس بونیم»
با کارگردانی ضعیف، بازیگری افتضاح و دنیایی که هیچ وزن و عمقی ندارد (بهویژه که بخش عمده آن آشکارا با کامپیوتر ساخته شده)، این روش مناسبی برای آوردن بازی Silent Hill 2 به پرده سینما نیست. این داستان قدرتمند وحشت و بقا، به اقتباسی زشت و خندهدار تبدیل شده که نشان میدهد شاید نباید هرگز به Silent Hill بازمیگشتیم.
«۱۶/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: جیکوب اولر»
جایی میان ریبوت و بازسازی، فیلم Return to Silent Hill بدترین فیلم فرنچایز تاکنون است و یادآوری میکند که حتی اگر خانه شما دهکده تسخیرشده Silent Hill باشد، نمیتوان دوباره به خانه بازگشت.
«۱۶/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: آلیسون فورمن»
نمایش خشن و خفهکنندهای از ناتوانی خلاقانه، پر از ایدههای ناتمام و کلیشههای خستهکننده ژانر، فیلم Return to Silent Hill فرصت نادری که برای تبدیل یکی از پیچیدهترین جهانهای روانشناختی پلیاستیشن به اثری پرفروش در گیشه بود را هدر میدهد.
«۱۲/۱۰۰ – Slant Magazine | منتقد: جاستین کلارک»
فیلم کریستوف گانز تمام ظرافتهای روانی بازی Silent Hill 2 را کنار گذاشته است.
