ونزوئلا زمانی یکی از ثروتمندترین و باثبات ترین کشورهای آمریکای لاتین بود، اما وابستگی شدید به نفت، سیاست های نادرست اقتصادی، مدیریت ناکارآمد منابع و تحریم های گسترده، این کشور را به نمونه بارز «اقتصاد شکننده» تبدیل کرده است.
تورم لجام گسیخته، کاهش ارزش پول ملی و ناتوانی دولت در تامین نیازهای مردم زمینه نارضایتی اجتماعی و بحران سیاسی را فراهم کرد. بحرانی که در نهایت به فروپاشی ساختار قدرت انجامید.
سقوط دولت مادورو نشان می دهد که اقتصادهای آسیب پذیری که قادر به غلبه بر شوک ها و بحران ها نیستند، دیر یا زود با پیامدهای سنگین اجتماعی و سیاسی مواجه خواهند شد.
